Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 361510" data-attributes="member: 3868">Со каков мерак само си го направив кафево, едвај чекав да се споиме и оп со првата голтка ме изгоре (така е и со луѓето), опцув, а никогаш не пцујам.Дури и солзи ми дојдоа на очи....Кого лажам?Не ме заболе толку од кафето колку што ме боли душата.Така убаво е  како со длето издлабена чиниш резба скапоцена, па низ облиците си се таложат, мисли и чувства, лаги и вистини, тајни и спомени.Си тлеат така во тишината додека да пораснат доволно и да посакаат надвор.Тогаш солзите ќе ги исплачат, ќе ги измијат за чисти да застанат пред светот и да се изборат за своето место под сонцето.На нивно место доаѓаат нови, до кога ли ќе издржи срцево толку промени,толку полнења и празнења, разорувачка енергија, нему непозната.А ти?Рече ќе направиш хаос во мисливе?Пустош направи,пустош.....И сега не сум доволно храбра да направам чекор напред, ниту сум доволно силна да те изгубам.Што да изгубам кога не те ни имав?И пак почнуваат прашањата да се вртат во магичен круг.Што ако...?Зошто...?Зошто не?Но доста е веќе, вака можам до бесконеност, а доцна е,утре треба да работам.Го испив и кафето,камо да имав уште една голтка.Знам, сега ќе речеш:"Не е ли касно за кафе?",но ми требаше нешто горко и топло да ми ја згрее душава, ми требаше пријател да ме сослуша и го најдов во него.Не да ме згреа ме изгоре но барем молчеше и слушаше, иако го опцув(само овој пат).</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата