Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 356710" data-attributes="member: 3190"><p>Ова време, минути, склазалки преклопени и застанати што не значат ништо, во нив се е некако носталгично, но без бол човечки, само по некоја меморирана слика во умот, ликовна,  така во бледа свежина потсетува на некое минато изгазено одамна, на некој начин што не се гледа, губејќи дел од себе. Го стискам во дланкиве и одам и не застанувам, некаде каде дува некој ветер што ме носи, и полека и тивко заборавам на еден поинаков јас, за мене веќе  тој. И тука нема ништо трагично, можеби помалку морбидно за тие што се плашат да стапнат подалеку, од еден збор, од некој стих недделив од поетот кој врти бројчаник над границите од своето тело од крв и месо и сонува пред дождот, кој  во секоја пора  трепери со зрак од слобода неразбудена која гледа кон сонцето и го врти светот околу своите очи, непрогледани.</p></blockquote><p></p>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата