Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 355390" data-attributes="member: 1970"><p>Се прашувам до кога ќе ја трпам шефицата?</p><p>До кога ќе тапкам во место со работата?</p><p>Нешто ми кажува да верувам во себе и да дадам отказ.</p><p>Нешто ми кажува дека ќе ми се пружи шанса подобра од ова што го работам. Нешто ми кажува дека не припаѓам таму.</p><p>Неможам да се осмелам на таков ризик.</p><p>Слепо да му верувам на животот? </p><p>Храброст ми треба.</p><p>Не ја мразам шефицата. Ја разбирам. Постои некој над неа кој го очекува истото од неа што и таа од мене. Меѓутоа притисокот е преголем.Ме истоштува таа работа. Ми ја цица сета енергија.</p><p>Сакам да пишувам неможам. Со месеци немам ниту една поема напишано. </p><p>И тоа не ми се допаѓа. </p><p>Не ми се допаѓа ни што морам да работам иако малиот е болен. Глупачата ми вика да сум нашла некој кој ќе ми го чува детето. А како да го платам тој некој? </p><p>Веќе со месеци чекам да ми ја зголемат платата,но ништо не се случува освен глупави изреки.</p><p>Претходниот месец ми ги скратиле премиите.</p><p>Повторно изреки.</p><p>А јас во себе мислам само на тоа да бидам финансиски обезбеденада има малиот за јадење,облека и се што му е потребно за живот.</p><p>Се плашам да не останам без работа.Да бев сама немаше да биде важно.Ама сносам одговорност.. </p><p>Од социјално да живеам,да седам дома..... Не сум тоа јас.</p><p>Незнам каде понатака.</p><p>Знам само дека чувството да си одам од таму е се посилно... </p><p>Да му верувам ли слепо на г-дин живот? </p><p>Или да газам по сигурно тло? </p><p>Можеби еден баланс измеѓу двете би била најдобра идеја,ама ај каков баланс. </p><p>Можеби некој спонтан план Б,што го немам...</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 355390, member: 1970"] Се прашувам до кога ќе ја трпам шефицата? До кога ќе тапкам во место со работата? Нешто ми кажува да верувам во себе и да дадам отказ. Нешто ми кажува дека ќе ми се пружи шанса подобра од ова што го работам. Нешто ми кажува дека не припаѓам таму. Неможам да се осмелам на таков ризик. Слепо да му верувам на животот? Храброст ми треба. Не ја мразам шефицата. Ја разбирам. Постои некој над неа кој го очекува истото од неа што и таа од мене. Меѓутоа притисокот е преголем.Ме истоштува таа работа. Ми ја цица сета енергија. Сакам да пишувам неможам. Со месеци немам ниту една поема напишано. И тоа не ми се допаѓа. Не ми се допаѓа ни што морам да работам иако малиот е болен. Глупачата ми вика да сум нашла некој кој ќе ми го чува детето. А како да го платам тој некој? Веќе со месеци чекам да ми ја зголемат платата,но ништо не се случува освен глупави изреки. Претходниот месец ми ги скратиле премиите. Повторно изреки. А јас во себе мислам само на тоа да бидам финансиски обезбеденада има малиот за јадење,облека и се што му е потребно за живот. Се плашам да не останам без работа.Да бев сама немаше да биде важно.Ама сносам одговорност.. Од социјално да живеам,да седам дома..... Не сум тоа јас. Незнам каде понатака. Знам само дека чувството да си одам од таму е се посилно... Да му верувам ли слепо на г-дин живот? Или да газам по сигурно тло? Можеби еден баланс измеѓу двете би била најдобра идеја,ама ај каков баланс. Можеби некој спонтан план Б,што го немам... [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
На врв
Bottom
