Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="violetmoon" data-source="post: 354043" data-attributes="member: 2223">Ништо ново и ништо добро од мене дневниче.Лицево ми е изморено од тага а очиве од плачење.Периодов не личам на себеси, не сум ова јас.Пробувам да нацрпам капка сила од утрото со секој минат ден но тешко е, не стасува. На крајот од денот пак се осеќам безживотно, пак мртвило владее во мене а ноќите ми носат само несоници и кошмари.Мирот ми изгледа толку непознато нешто и далечно за мене а толку потребно.Тоа е, животот ни овојпат не ме поштеди од уште еден удар, напротив, безмилосно ме фрли на дното од каде не гледам излез.Велат дека кога ќе го допреш дното тогаш си спремен да се вивнеш нагоре. Но како кога постојано ти ги кршат крилјата?</blockquote>

На врв Bottom