Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 353587" data-attributes="member: 3190"><p>Интересно е како човек се менува низ годините. Живее години и години со своето его (edge God out). Го храни како канаринец во кафез и самиот тој станува и канаринец и кафез, би требало да е благодет да си две нешта во животот, но не е така. Добар заклучок кој може некој да го донесе. Можеш и ти ако доволно го бараш. И така неколку утра се будиш во исто време, не можеш да разбереш зошто тоа ти се случува. Го поврзуваш со несоница и уште една после неа и уште една, како нешто да те силува (милува) константно. И така еден ден се будиш со едно големо благодарам во градите, што воопшто постоиш и се е поинаку. Немаш повеќе амбиција било што да сториш, сакаш и се препушташ на тоа што си и постоиш, без малициозност во себе, ниту ригорозност, ниту апатија за емпатија, доволно е што само си тоа што си. Твоите очекувања кон средината и луѓето во неа се еднакви на тоа што тие очекуваат од тебе, иако се работи за равенка со три непознати, јас, ти и животот, доволно фер да го изговориш и примениш, а применуваш само препуштање на космосот и се што досега не е објаснето. Живееме, умираме и како тоа да е бескрај кој не го разбираме, само го боиме во илјада бои, ако кажам чувства ќе навредам некого, умешно го сокривам и метафорирам, затоа што бојата дава само живот, која ја посакуваме и кога ќе не нема, и црната е убава сламка за која се фаќаме. Не сакам да развлекувам, затоа што тоа ни е во природата, да траеме до недоглед, а јас сум сега само импулс, затоа што ќе се создадат ако кажав илјада бои, некои ќе побараат милион, а се што сме само момент, во времето кое е вечно и никогаш нема да го допреме неговиот ковчег, помири се и уживај во него, како да не постои, биди само ти и сите, две нешта кои обединуваат, изворот не брои капки, само тече и не говори ништо.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 353587, member: 3190"] Интересно е како човек се менува низ годините. Живее години и години со своето его (edge God out). Го храни како канаринец во кафез и самиот тој станува и канаринец и кафез, би требало да е благодет да си две нешта во животот, но не е така. Добар заклучок кој може некој да го донесе. Можеш и ти ако доволно го бараш. И така неколку утра се будиш во исто време, не можеш да разбереш зошто тоа ти се случува. Го поврзуваш со несоница и уште една после неа и уште една, како нешто да те силува (милува) константно. И така еден ден се будиш со едно големо благодарам во градите, што воопшто постоиш и се е поинаку. Немаш повеќе амбиција било што да сториш, сакаш и се препушташ на тоа што си и постоиш, без малициозност во себе, ниту ригорозност, ниту апатија за емпатија, доволно е што само си тоа што си. Твоите очекувања кон средината и луѓето во неа се еднакви на тоа што тие очекуваат од тебе, иако се работи за равенка со три непознати, јас, ти и животот, доволно фер да го изговориш и примениш, а применуваш само препуштање на космосот и се што досега не е објаснето. Живееме, умираме и како тоа да е бескрај кој не го разбираме, само го боиме во илјада бои, ако кажам чувства ќе навредам некого, умешно го сокривам и метафорирам, затоа што бојата дава само живот, која ја посакуваме и кога ќе не нема, и црната е убава сламка за која се фаќаме. Не сакам да развлекувам, затоа што тоа ни е во природата, да траеме до недоглед, а јас сум сега само импулс, затоа што ќе се создадат ако кажав илјада бои, некои ќе побараат милион, а се што сме само момент, во времето кое е вечно и никогаш нема да го допреме неговиот ковчег, помири се и уживај во него, како да не постои, биди само ти и сите, две нешта кои обединуваат, изворот не брои капки, само тече и не говори ништо. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
На врв
Bottom