Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Аркантос" data-source="post: 351922" data-attributes="member: 1768"><p>Заборавив како е да се пишува дневник, а замисли другар, пишував од девет години до пред некој месец. Пред да се оженам секој ден, од кога станав татко поретко, поради обврски, но кога ќе седнев запишував сѐ, ако не се сеќавам од збор до збор на настаните, ги дополнував со свои размислувања. Сега не сум седнал да напишам ни една страна. Дури немам веќе ни тетратка за дневник, а порано знаев да потрошам пари што ги немав за дневникот да ја има најубавата тетратка. Оставав наследство. Децата да ми знаат, што и како правел нивниот татко... за лекциите што ќе ми биде срам да им ги раскажам, да ги прочитаат.</p><p>Деновиве размислував зошто веќе не пишувам. Мислам дека го најдов одговорот. Се срамам да пишувам. Што ќе им покажам на наследниците мои? Дека се откажав од сѐ што ми беше важно во животот? Дека сите борби кои ги победив, се вратив седум чекори назад за да ги изгубам? Што да ти кажам другару? Дека она што претходно сум го пишувал и за кое сум се залагал било лага? Нема потреба... и листовите ќе се сетат на детските реченици, запишани со ужасни печатни букви големи колку што ми е сега грижата на совест голема... „Ветувам дневниче дека нема да престанам да пишувам никогаш во тебе“.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Аркантос, post: 351922, member: 1768"] Заборавив како е да се пишува дневник, а замисли другар, пишував од девет години до пред некој месец. Пред да се оженам секој ден, од кога станав татко поретко, поради обврски, но кога ќе седнев запишував сѐ, ако не се сеќавам од збор до збор на настаните, ги дополнував со свои размислувања. Сега не сум седнал да напишам ни една страна. Дури немам веќе ни тетратка за дневник, а порано знаев да потрошам пари што ги немав за дневникот да ја има најубавата тетратка. Оставав наследство. Децата да ми знаат, што и како правел нивниот татко... за лекциите што ќе ми биде срам да им ги раскажам, да ги прочитаат. Деновиве размислував зошто веќе не пишувам. Мислам дека го најдов одговорот. Се срамам да пишувам. Што ќе им покажам на наследниците мои? Дека се откажав од сѐ што ми беше важно во животот? Дека сите борби кои ги победив, се вратив седум чекори назад за да ги изгубам? Што да ти кажам другару? Дека она што претходно сум го пишувал и за кое сум се залагал било лага? Нема потреба... и листовите ќе се сетат на детските реченици, запишани со ужасни печатни букви големи колку што ми е сега грижата на совест голема... „Ветувам дневниче дека нема да престанам да пишувам никогаш во тебе“. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
На врв
Bottom