Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Electra" data-source="post: 350307" data-attributes="member: 229">Се затворам во многу чуден агол од мозокот. Никогаш не бил посвесен, а поглуп.Се дружам со сурово реални луѓе. Нивните зборови челичат и учат на спремност за секакви сценарија, ама болат до гола коска... ама челичат.Предолго време имам живеено во свој свет, па овој ми е пречуден. Превртен. Некако незаштитен. Лош.Од сите, најпоразителен е стравот дека не си или нема да си доволно добар. Кога сработувам нешто, сработувам со намера да нема простор за конкуренција, макар притоа направила и пустош што ќе ме повлече на заминување. Прилично ретко работам со срце пошто не се откривам ни себе пред себе, а и тоа што го сработам така, не го споделувам. Себично го чувам со страв да не ме издаде дека сум уште само дете во душа. А, детето треба да се штити. Молчам пошто поинаку и не знам да се справам со светов и луѓето во него.Имам јазли во желудник и празнини во мислите. Ги забележувам скршениците на скалите и жолтината на листовите сред лето.Ако вака се гледа со очите на возрасните, вадете ми ги. Одвратни се.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата