Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Метаморф" data-source="post: 341862" data-attributes="member: 5794"><p>Дневниче,еве ме пак стасав при тебе.</p><p>Колку солзи на родители се изнгледав неделава,колку срца и куќи останаа празни.Празни како иднината во државава.Дедо ми и баба ми куче посвоија макар колку и да не сакаа животни по дома,ама,со кого да ја потполнат самотијата што им ја остави сопствената земја?Кому да се исплачат,кому да кажат колку боли вака?</p><p>Одејќи назад кон дома врвам пред школово мое основно,за време на големиот одмор...не знам,само сакам да прашам кај се децата?Кај се дупките во земја за џамлии?Кај е спортот?Кај е чаршијата?Кај е галамата?Кај е гужвата?Кај е половина моја (и на многу други) фамилија?</p><p>Се сетив,во неповрат.А уште полошо кога ќе се сетам дека и јас чекорам натаму.Морам да признаам дека се грозам и дека ова е само кошмар.Дека за 7-8 години и мајка ми и татко ми со побелени коси ќе си посвојат кученце или маче и ќе седат на скалине шо водат до празниот спрат горе,кај шо требало некогаш да има фамилија,да трчаат деца...</p><p>Денов ваков облачен,тмурен,злобен,досаден,кобен...ме натера да си ќутам во собава и цела таа стихија од гнев и скршени срца докршени со прашањето ЗОШТО,решив да ги свиткам во неколку реда и да прашам и јас.Зошто?</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Метаморф, post: 341862, member: 5794"] Дневниче,еве ме пак стасав при тебе. Колку солзи на родители се изнгледав неделава,колку срца и куќи останаа празни.Празни како иднината во државава.Дедо ми и баба ми куче посвоија макар колку и да не сакаа животни по дома,ама,со кого да ја потполнат самотијата што им ја остави сопствената земја?Кому да се исплачат,кому да кажат колку боли вака? Одејќи назад кон дома врвам пред школово мое основно,за време на големиот одмор...не знам,само сакам да прашам кај се децата?Кај се дупките во земја за џамлии?Кај е спортот?Кај е чаршијата?Кај е галамата?Кај е гужвата?Кај е половина моја (и на многу други) фамилија? Се сетив,во неповрат.А уште полошо кога ќе се сетам дека и јас чекорам натаму.Морам да признаам дека се грозам и дека ова е само кошмар.Дека за 7-8 години и мајка ми и татко ми со побелени коси ќе си посвојат кученце или маче и ќе седат на скалине шо водат до празниот спрат горе,кај шо требало некогаш да има фамилија,да трчаат деца... Денов ваков облачен,тмурен,злобен,досаден,кобен...ме натера да си ќутам во собава и цела таа стихија од гнев и скршени срца докршени со прашањето ЗОШТО,решив да ги свиткам во неколку реда и да прашам и јас.Зошто? [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
На врв
Bottom