Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 331785" data-attributes="member: 1970">Се започна со една ебена книга со поезија.И ми влезе во животот.Свесно го пуштив како пријател.Се борам за него и не попуштам.Ме слуша,прави се за да не ме разочара.На работа се подобри,нема минус саати,доаѓа редовно и постанува дисциплиниран.Но само полека,чекор по чекор дури побавен од тој на желката.Заради таа ебана книга од Калил Гибран која ми ја посвети постанав неразделна од него.Кое срање.Не можам да си го замислам животот без него.Рокер,бед-бој,дете на улицата во буквална смисла.Тип кој поминал 7 години во затвор,нема што не поминал и го знае дното на секоја дупка.Е тој ми е најдобар пријател.Не се разбирам.Не ножам да се разберам.Да не почнам да пишувам за стравовите кои ми се вртат низ глава.Што се може да ми се случи.Се нешто. Е тој ми дава нешто што никој друг не може да ми даде.Ми ги рефлектира соништата,ми ги отсликува сите нешта кои ги сакам,можам со саати да разговарам со него на теми кои само ние ги разбираме.Се смеам со него,плачам со него,неговите проблеми ги решаваме заедно како да се битен дел од мојот живот.Се надевам дека ќе успеам да го повлечам на мојата страна без да може тој да ме повлече на неговата.Јас,мирна,дисциплинирана,тивкаТој,бунтовник,избувлив,непредвидлив.Секојдневно свесно се одлучувам за тоа пријателство.Секојдневно ги одбивам стравовите велејќи си дека имам се под контрола.Секојдневно се препуштам и се повеќе го пуштам во себе.Се плашам..Што ако ја изгубам контролата?Што ако како што знае да ми го затопли срцево,и да го затрепери,му се препуштам сосем?Знам дека моите стравови се производ на overthinkig..Но покрај таков човек..Чинам секој би ги имал истите мисли.Дури и храбро е ова што го правам.Висиме заедно на пауза,седиме еден покрај друг и си раскажуваме..Ме предупредуваат останатите..никој не разбира дека во него го гледам моето минато.Дека има нешто да ми даде што никој друг го нема?Ме заштитува од се и сите.Секојдневно ми пишува само да види како сум,да ми го разубави денот.Ги делиме истите стравови,ги носиме истите лузни,го бараме истото од животот.Знам дека е патник и дека нема долго да биде дел од мојот животот,па уживам во секоја секунда помината со него како да сум алчна што повеќе да поделиме заедно.Да го оставам во својот живот или повторно да се повлечам како и секогаш до сега..А се почна со ебената книгичка со поезија и прашањето: Зошто одиш бос??[ATTACH=full]25586[/ATTACH]</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата