Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Метаморф" data-source="post: 330146" data-attributes="member: 5794"><p>Драг дневниче,ретко ти се обраќам ама кога го правам тоа го правам пак од истата причина,дека сепак можеби еден ден ќе бидам како тебе,дека ќе немам проблеми и ќе можам да ги слушам и туѓите.Ама како и кога?Секој ден од улица на улица шетам да си ја бистрам главата,со кутијата цигари во  едниот џеб и надежта во другиот.Во чии животи влегувам јас и кој го пуштам во мојот...Пробав да се изолирам од мнозината,само јас и овие четири ѕида.Но пак не оди,пак нешто ми треба и ме влече надвор,но ни знам што ми треба ни што да барам.Сакам само сам на себе да сум си доволен а луѓето да ги гледам како времето,научив како,ама не можам.Каква е таа љубов што ми треба а ме убива,зошто патот кон тоа што го сакаш е како да трчаш по скалила во сон?</p></blockquote><p></p>

На врв Bottom