Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 326508" data-attributes="member: 1970">Ги губам целите од пред очи.Одам понатака без некоја цел.Ми доаѓа како да лутам бесцелно.Оние зацртаните ги остварив.Сега...Ми требаат нови,за да продолжам.На работа..Се прашувам понекогаш како да допрам до луѓето да го извадам најдоброто што го имаат во себе а да останам имуна на стресот околу мене?Тој..тој ми беше целта.Работата со него ми беше цел.Тешко болен е,рекоа денес.Којзнае дали повторно ќе може да работи како тренер.Ме шокира веста.Повторно го нема.Се чувствувам загубено без него.Ни тоа не е правилно.Станувам зависна од нечие присуство.Не е важно дали е тој или некоја друга трета личност.Зарем не беше правилно да го следиме сопствениот правец?Ми беше чудно вчера кога имавме состанок како беше расеан со мислите како да беше во транс..И од време на време ме гледаше и ми се насмевнуваше мило.Како да му беше симпатично или смешно што бев толку возбудена заради говорот кој требаше да го држам(говорот го слратив на една реченица:Мило ми е што ќе работам со вас заедно хехе) и како да бев единственото нешто кое свесно го доживува..Ах..којзнае како ќе заврши оваа приказна со него.Морам повторно да ги зацртам сопствените цели.Морам повторно да се насочам кон она што го сакам.Тој е единственото нешто,после син ми што го сакам.Важна ми е егсистенцијата платени рачуни,сигурна работа,важно ми е да функционирам во општеството.Одамна го изгубив чувството дека живеам.Барем да функционирам како треба.Fucking day.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата