Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="malo" data-source="post: 323744" data-attributes="member: 1867"><p>Здраво!</p><p>И среќна сум и тажна. Се ми е испомешано. Никогаш не сум била во ваков хаос.</p><p>Да почнам со убавото <img src="/images/emoji/smile_animated.png" class="smilie" loading="lazy" alt=":)" title="Насмевка :)" data-shortname=":)" /></p><p>Ми се оствари желбата да живеам на село. Во околината на Скопје е, ама сепак е село. Мала куќичка, двор, бавча, изворска вода, органска храна, мачиња, кучиња, птици... а богами и многу комарци. </p><p>Тука ми е убаво и тука ке останам уште многу, многу време. Мирот и тишината која ја имам тука е незаменлива, утрата не се напорни, ноките не се тешки, деновите не се празни. </p><p>А децата пак... неописливо е. Поголемиот сега слободно чука на се што ке стигне и може да вика колку сака без некој да го опоменува дека пречи (си создава своја музика и се што ке најде при рака му е тапан), а помалиот собира инсекти во кутивчиња, им прави куќи, болници за повредените... од мравки до бумбари, се имаме дома <img src="/images/emoji/smile_animated.png" class="smilie" loading="lazy" alt=":)" title="Насмевка :)" data-shortname=":)" /></p><p>Почнав повторно да цртам и како повторно да се разбуди некој дел од мене, нешто што беше сриено и потиснато со години. Цртав цел ден и цела ноќ. Тој ден не готвев, не миев садови, не излегував... само цртав и цртав. Тој ден јадев само една шака ореви и еден домат (тоа можев набрзина да најдам)... неописливо ... Цела сум сега, се излезе на површина и среќна сум со себе, многу, многу среќна!</p><p>Лошото <img src="/images/emoji/sad_animated.png" class="smilie" loading="lazy" alt=":(" title="Тажен :(" data-shortname=":(" /></p><p>Мислам дека повеќе не ме сака. Многу нешта почнаа да укажуваат на тоа, можеби претерувам, ама кога нешто интуитивно ке насетам, тогаш има нешто, можеби не е како што мислам, ама нешто има. Во последно време не можам да направам нормален муабет со него. Секој негов збор ме боли. Почнав дури и да претерувам, да правам драми... Не сакам да сум таква. Јас не сум таква, тоа мое однесување не е навистина мое, но почнав да губам контрола бидејки сум очајна. Знам дека е сменет. Можеби не ја пронаоѓа својата среќа покрај мене, не повеќе. Јас без проблем би го пуштила да оди и да биде среќен, но тој не ми дозволува да го пуштам... комплицирано е. Можеби само си замислувам, збунета сум... незнам...</p><p>Лошо е и тоа што овде неможам да си приклучам интернет, па морам преку телефон, па нема мрежа... </p><p>И најлошо од се - неколку дена по ред ме фаќа стрв за кашкавал, леб, јајца, чоколадо, кафе и цигари (нешта што веке неколку месеци не ги конзумирам, а и не би сакала повторно да почнам)</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="malo, post: 323744, member: 1867"] Здраво! И среќна сум и тажна. Се ми е испомешано. Никогаш не сум била во ваков хаос. Да почнам со убавото :) Ми се оствари желбата да живеам на село. Во околината на Скопје е, ама сепак е село. Мала куќичка, двор, бавча, изворска вода, органска храна, мачиња, кучиња, птици... а богами и многу комарци. Тука ми е убаво и тука ке останам уште многу, многу време. Мирот и тишината која ја имам тука е незаменлива, утрата не се напорни, ноките не се тешки, деновите не се празни. А децата пак... неописливо е. Поголемиот сега слободно чука на се што ке стигне и може да вика колку сака без некој да го опоменува дека пречи (си создава своја музика и се што ке најде при рака му е тапан), а помалиот собира инсекти во кутивчиња, им прави куќи, болници за повредените... од мравки до бумбари, се имаме дома :) Почнав повторно да цртам и како повторно да се разбуди некој дел од мене, нешто што беше сриено и потиснато со години. Цртав цел ден и цела ноќ. Тој ден не готвев, не миев садови, не излегував... само цртав и цртав. Тој ден јадев само една шака ореви и еден домат (тоа можев набрзина да најдам)... неописливо ... Цела сум сега, се излезе на површина и среќна сум со себе, многу, многу среќна! Лошото :( Мислам дека повеќе не ме сака. Многу нешта почнаа да укажуваат на тоа, можеби претерувам, ама кога нешто интуитивно ке насетам, тогаш има нешто, можеби не е како што мислам, ама нешто има. Во последно време не можам да направам нормален муабет со него. Секој негов збор ме боли. Почнав дури и да претерувам, да правам драми... Не сакам да сум таква. Јас не сум таква, тоа мое однесување не е навистина мое, но почнав да губам контрола бидејки сум очајна. Знам дека е сменет. Можеби не ја пронаоѓа својата среќа покрај мене, не повеќе. Јас без проблем би го пуштила да оди и да биде среќен, но тој не ми дозволува да го пуштам... комплицирано е. Можеби само си замислувам, збунета сум... незнам... Лошо е и тоа што овде неможам да си приклучам интернет, па морам преку телефон, па нема мрежа... И најлошо од се - неколку дена по ред ме фаќа стрв за кашкавал, леб, јајца, чоколадо, кафе и цигари (нешта што веке неколку месеци не ги конзумирам, а и не би сакала повторно да почнам) [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
На врв
Bottom
