Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 322753" data-attributes="member: 1970"><p>3 недели без луѓето кои ги сакам.Некој ќе помисли пишувам за фамилијата.Не.Пишувам за колегите и колешките на работа.Пишувам за мојот втор дом.3 недели без местото на кое се најдов себе.</p><p>Вчера случајно некој ми постави прашање кое одамна го заборавив.</p><p>Се најде ли себе?</p><p>Замолчив затоа што немав одговор.Морав да размислам,да направам фацит на збиднувањата,да го дефинирам сопсвениот статус да би дошла до заклучок дека се најдов.Таму на местото на кое некогаш одев со страв и со панични напади.Место на кое луѓето ме прифатија таква каква што сум.Место на кое успеав да си ја вратам сигурноста и самодовербата.Делче по делче.Ден за ден.</p><p>Место на кое незнам како успеаа моите вредности да излезат на површина(за кои не верував дека ги имам).</p><p>Таму го најдов и него.Најверојатно преку него и самата себе.</p><p>3 недели без нив...оје..</p><p>Денеска го држев првото предавање пред новите соработници.Пред некој ден напишав комедија за фирмата која ете ја стои запакована во фини рамови и ги краси ѕидовите на фирмата.Направивме и мала театарска претстава..Во фирмата.</p><p>Идеи кои не мислев никогаш дека ќе бидат вреднувани и спроведени..</p><p>Додека ја читав приказната,тој стоеше и ме гледаше таму некаде измеѓу останатите.Ми се тресеа нозете и гласот ми трепереше,знаејќи дека ме гледа,дека ме анализира,дека....но продолжив понатака...</p><p>Ракоплескање и насмеани лица.</p><p>Вчера се охрабрив и му реков дека е за мене најдобриот.Некој од кого можам да учам..</p><p>Ми потекоа солзи денеска кога колегите ме испратија со прегратки и тажни очи..</p><p>3 недели како 3 векови.Без нив,без него..</p><p>Време кое ќе го искористам за себе.За еден нов почеток.</p><p>Конечно да затворам една врата која ме влече надоле.</p><p>Крај!!!</p><p>Животот смислува необични сценарија за нас за да не натера да го сфатиме она битното.</p><p>За да не потсети кои сме и зошто сме,која е нашата улога во сето тоа.</p><p>.Не тера да погледнеме на сопствените стравови во очи да би го пронашле она што го сакаме.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 322753, member: 1970"] 3 недели без луѓето кои ги сакам.Некој ќе помисли пишувам за фамилијата.Не.Пишувам за колегите и колешките на работа.Пишувам за мојот втор дом.3 недели без местото на кое се најдов себе. Вчера случајно некој ми постави прашање кое одамна го заборавив. Се најде ли себе? Замолчив затоа што немав одговор.Морав да размислам,да направам фацит на збиднувањата,да го дефинирам сопсвениот статус да би дошла до заклучок дека се најдов.Таму на местото на кое некогаш одев со страв и со панични напади.Место на кое луѓето ме прифатија таква каква што сум.Место на кое успеав да си ја вратам сигурноста и самодовербата.Делче по делче.Ден за ден. Место на кое незнам како успеаа моите вредности да излезат на површина(за кои не верував дека ги имам). Таму го најдов и него.Најверојатно преку него и самата себе. 3 недели без нив...оје.. Денеска го држев првото предавање пред новите соработници.Пред некој ден напишав комедија за фирмата која ете ја стои запакована во фини рамови и ги краси ѕидовите на фирмата.Направивме и мала театарска претстава..Во фирмата. Идеи кои не мислев никогаш дека ќе бидат вреднувани и спроведени.. Додека ја читав приказната,тој стоеше и ме гледаше таму некаде измеѓу останатите.Ми се тресеа нозете и гласот ми трепереше,знаејќи дека ме гледа,дека ме анализира,дека....но продолжив понатака... Ракоплескање и насмеани лица. Вчера се охрабрив и му реков дека е за мене најдобриот.Некој од кого можам да учам.. Ми потекоа солзи денеска кога колегите ме испратија со прегратки и тажни очи.. 3 недели како 3 векови.Без нив,без него.. Време кое ќе го искористам за себе.За еден нов почеток. Конечно да затворам една врата која ме влече надоле. Крај!!! Животот смислува необични сценарија за нас за да не натера да го сфатиме она битното. За да не потсети кои сме и зошто сме,која е нашата улога во сето тоа. .Не тера да погледнеме на сопствените стравови во очи да би го пронашле она што го сакаме. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
На врв
Bottom
