Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Prashina" data-source="post: 319802" data-attributes="member: 3001">Некаде таму крадецот на моите насмеви ме заборави на последната полица од рафтот. Бев веќе прочитана книга или исцеден лимун од кој не можеше да земе ништо повеќе. Се зема, се распарчи на милион парчиња кои мислеше не може да ги состави.И тој така мислеше. Но воопшто не ме познаваше, незнаеше дека од така распарчена душа со снеможено тело се издигам како вулкан. Тој заборави дека сум жена, а жената може се. Таа може и од ништо да направи дом, и од нељубов, љубов, и од солзи смеа, и од торба растенија највкусна храна, и од насмевка една река зборови кои душата ќе ти ја стоплат. Молкум погледнав кон сонцето, кон планината која ја искачував со него и почувствував топлина.Заборавените се како и умрените, тие постојат некаде во некој свет на кој ќе се сетиме тогаш кога кога го допираме дното. Одам дневниче, ме чека тежок ден со кој ќе се простам за навек.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата