Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Хоуп*" data-source="post: 305694" data-attributes="member: 2740">И еден од тие денови, кога си ја пуштам омилената песна и (ретко, ама ете се случува) се чуствувам среќно и исполнето. И без никаква причина. Само поради некои ситници, толку многу ситни што човек би станал несреќен да знае дека некого можат да усреќат. А песнава ме потсеќа на мината зима кога прв пат ја слушнав и чекав диџејот да направи пауза за да ми каже како се вика, па цела пауза му ја потрошив за да ми ја најде. И ми се враќа она убаво чувство од тогаш, крај на Ноември, полека почнува новогодишната треска, а јас иако ја мразам зимата, периодов најмногу го сакам. Ми се чини како тогаш секој да си заборава на маките, и ко единствена грижа да е големината на новогодишната елка. И мене ми е само таа.... А не дека други немам, колку само имам неплатени сметки, заостанати долгови, изгубени денови, пропуштени шанси и несреќни љубови... Ама ете. Може само сега така се осеќам, утре ќе се разбудам пак со таа кнедла во грло и ќе се засрамам од оптимистичките мисли што ме нападнале вечерва во толку тешки времиња. Или, еднаш засекогаш ќе сфатам дека ситниците се оние кои треба да ме прават среќна и дека морам да се научам да ги гледам. А нив ги има насекаде. Дури и во пареата на манџата на баба ми која секое утро ме будеше и толку многу ја мразев и толку многу посакував да не сум принудена да ја мирисам исто толку колку што сега би дала се утре да ме разбуди една таква....</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата