Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 294628" data-attributes="member: 1970">Јасно ми стана дека најбитното нешто на целиов овој пат кој го одам е спремноста да се соочам со сопствените емоции.Да си дозволам да ги чувствувам.Сите оние кои извираат од длабочината и оние на површината.Да ги почуствувам со сиот нивен интензитет.Без са ги контролирам,потиснувам,убивам,сокривам и што знам јас што.Колку повеќе ги пропуштам низ себе толку послободна сум во сите мои делувања.Долго време се трудев да ги уништам,да ги сокријам..Да ја избегнам вистината.Онаа моја лична вистина.И сфатив дека самата себе си бев најголем непријател.Самата бев свој тиран.Препуштајќи се на нештата кои ги сакам,дозволувајќи си да чувствувам,убаво како и неубаво,ослободив дел од себе.Оној дел кој ме прави целосна.Ја ослободив љубовта кон себе,а потоа и кон целиот свет.И среќна сум.Сеуште.Некако се се одвива во некоја позитивна насока.Се повеќе и повеќе се фокусирам на нештата кои функционираат.На позитивните работи кои ми се случуваат.Негативните ги регистрирам во себе,но не се задржувам многу на нив.Кога сум на тема позитивни нешта..Го дадов првиот час по јога,yeeeeah.Пред група од 10 луѓе и мајсторите.Со милион грешки и лапсузи,но успеав саат време да давам инструкции,воедно и да се соочам со мојата социјална фобија.И го положив првиот испит.Како и да е.Поважно ми беше да се соочам со сопствениот страв,отколку да го положам испитот.И да паднев не ќе ми беше важно.Важно беше соочувањето.Мој личен триумф.Горда сум на тоа.И чекорам со се посигурни чекори понатаму,пружајќи раце кон она што доаѓа.Грабам лакомо моменти од животот.Темните денови остануваат некаде позади мене,со насмевка се подсеќам на нив.Намасте _/|\_</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата