Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 286597" data-attributes="member: 1970">На патот накај работа(го одам пешки во последно време) открив неверојатно добра локација со графити.Рај за очи.Покрај еден мост преку кој се поминува автопатот.Посебно еден графит во облик на човечко срце.Ме потсеќа на многу драга личност,баш тој графит.Сакав да ги сликам пред да ја срушат зградата,но на тел.немав место.Неверојатна беше глетката на багерот небото во позадина,сонцето кое изгреваше и полусрушениот ѕид со неверојатно добар графити..Му е*** се по список на телефонов.Одлучив да го носам апаратот со себе за такви"посебни случаи".Би било супер на таква локација да се организира вечер со poetry slam.Убаини.Сфатив дека работата која ја работам ме замара,воопшто не е нешто кое би можела да го работам на долга стаза.Се чувствувам како да сум на погрешно место,во погрешно време.Некое време додека да го завршам школувањето ќе мора да издржам таму.Ааа..Се прашувам уште колку професии ќе сменам додека не се најдам во едно нешто?Кога ќе ме прашаат што си работела,што си учела,не знам од каде да почнам и каде да завршам,дури смешно ми е сето тоа.Едно со друго нема врска.Од се по нешто и на крај ништо.Ништо.Таман ќе ги научам тајните на едно нешто(професија),таман ќе се вдомаќинам во тимот,ми постанува монотоно сето тоа.Исто па исто.И тогаш почнувам нешто сосем ново од почеток.И секогаш од почеток.Ќе се најдам ли во нешто некогаш?Ваљда јогата ќе успее да ме исполни..Хобито како професија,звучи како добра реклама.Ќе видиме.И повторно почеток.</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата