Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 285371" data-attributes="member: 1970"><p>Се прашувам каде исчезнуваат зборовите понекогаш?</p><p>Како не знам да ја опишам оваа мрежа на чувства?</p><p>Можеби ми е сиромашен речникот,па треба повеќе да читам да се наполнам со зборови и да можам да опишувам.</p><p>А што ако не постојат такви?</p><p>Ќе ги измислам,ќе ги нацртам,ќе ги претворам во креативен шал.</p><p>Чувствата...</p><p>Чувства,ништо друго освен чувства во мене.</p><p>Постанувам емоционален идиот.Не,не плачам често..многу ретко,ама затоа ме скокоткаат по телово,вибрираат во мене,за на крајот да ме прободат како некоја префинета дрвена стрела која ми ја пробива кожата и го пробива тоа црвеното лудо срце,додека околу распрснува топла крв која капе,капе и капе по белиот скап персиски тепих,</p><p>оставајќи флеки.</p><p>Ауч...</p><p>И тогаш истите тие сакам да ги исфрлам од себе,како ѓубрето што го фрлам редовно.</p><p>Ги уживам,се губам во нив и кога ќе ме чепнат таму каде боли сакам да ги исфрлам.</p><p>Смешна сум.Непоправлива.И после толку многу фрлени персиски теписи,си дозволувам да му верувам на тоа свое лудо срце испитувајќи го по милион пати дали е сигурно што сака.</p><p>А тоа?</p><p>Неверојатно многу сака,никогаш доста од лудости.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 285371, member: 1970"] Се прашувам каде исчезнуваат зборовите понекогаш? Како не знам да ја опишам оваа мрежа на чувства? Можеби ми е сиромашен речникот,па треба повеќе да читам да се наполнам со зборови и да можам да опишувам. А што ако не постојат такви? Ќе ги измислам,ќе ги нацртам,ќе ги претворам во креативен шал. Чувствата... Чувства,ништо друго освен чувства во мене. Постанувам емоционален идиот.Не,не плачам често..многу ретко,ама затоа ме скокоткаат по телово,вибрираат во мене,за на крајот да ме прободат како некоја префинета дрвена стрела која ми ја пробива кожата и го пробива тоа црвеното лудо срце,додека околу распрснува топла крв која капе,капе и капе по белиот скап персиски тепих, оставајќи флеки. Ауч... И тогаш истите тие сакам да ги исфрлам од себе,како ѓубрето што го фрлам редовно. Ги уживам,се губам во нив и кога ќе ме чепнат таму каде боли сакам да ги исфрлам. Смешна сум.Непоправлива.И после толку многу фрлени персиски теписи,си дозволувам да му верувам на тоа свое лудо срце испитувајќи го по милион пати дали е сигурно што сака. А тоа? Неверојатно многу сака,никогаш доста од лудости. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
На врв
Bottom
