Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 284130" data-attributes="member: 1970">Многу убаво се чувствувам деновиве.Исполнета сум,среќна и насмеана.Само си се смешкам задоволно и се зезам,нема некоја посебна причина.Не знам што ми стана,се надевам ќе трае,многу повеќе ми се допаѓа насмевка на лицето него сериозна студена фаца.Само насмевката ми постанува несигурна и се губи претварајќи се во немир кога се појавува тој..не можам да се разберам.До сега недоживеано чувство на ураган во мене кој се појавува кога ќе ми се приближи.Се однесувам како збунета тинејџерка кога гледам дека не можам да го избегнам и мора да поминам покрај него.Го вртам погледот и барам некаков друг објект кој би требал да го задржи моето внимание,така да не примети што се случува со мене.Но тоа е така очигледно..не може секој пат кога се пресретнуваме да се правам дека не го гледам,а тој стои директно пред мене.Како би било добро да изустам барем едно:Добро утро,како сте?Да го скршам мразот..А не е љубов во прашање,сигурна сум.Нешто друго е,нешто за што навистина немам објаснување,тој поглед ме прави нервозна,немирна,не можам да го издржам..Како целата внатрешност да се превртува во мене.Никој до сега не влијаел на мене на тој начин.Кој знае зошто,но ќе дознаам,нема да оставам да остане сето ова незавршено.Ќе соберам храброст и ќе...нешто ќе смислам.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата