Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Luckky" data-source="post: 283591" data-attributes="member: 437"><p>Едноставно промените се случуваат и ние, некои повеќе некои помалку, не знаеме како да се носиме со нив. Ќе те остават, ќе заминат а ти пак остануваш со самата себе, исполнета со различни дербулии и многу тишини. Бараме начини да се отуѓиме од промените а најтежок начин е кога ќе се отуѓиш од себе си во процесот, па на моменти не се препознаваш и си викаш дали тоа навистина сум јас. Ги собираш вистина по вистина. Ниска по ниска. Па новата верзија на вистината. И така цела палета. Станува премногу тесно место за толку вистини кои не излегуваат на виделина.</p><p>Во право се кога велат дека сите настани, сите луѓе, сите постапки се најбитното нешто што го доживуваме - лекција што мора да ја научиме за да бидеме едно со самите себе. Минатото и не е нешто толку страшно колку што го правиме самите. Само приказна која си ја раскажуваме на себе и се мачиме самите себе наместо да се посветиме на новиот од. Сфатив дека некои работи и тоа како треба да ни се случат. Да дозволиме да го размрдаат од темел сиот наш свет, да ги преиспитаат сите наши гледишта кои дрско, до сега сме ги земале здраво за готово.. Не е битно времето или возраста. Битно е да се случат. Можеби ќе ни е страв, тешко или болно но навистина е така - позади секоја убава работа стои некој облик на преработена болка. За наше добро.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Luckky, post: 283591, member: 437"] Едноставно промените се случуваат и ние, некои повеќе некои помалку, не знаеме како да се носиме со нив. Ќе те остават, ќе заминат а ти пак остануваш со самата себе, исполнета со различни дербулии и многу тишини. Бараме начини да се отуѓиме од промените а најтежок начин е кога ќе се отуѓиш од себе си во процесот, па на моменти не се препознаваш и си викаш дали тоа навистина сум јас. Ги собираш вистина по вистина. Ниска по ниска. Па новата верзија на вистината. И така цела палета. Станува премногу тесно место за толку вистини кои не излегуваат на виделина. Во право се кога велат дека сите настани, сите луѓе, сите постапки се најбитното нешто што го доживуваме - лекција што мора да ја научиме за да бидеме едно со самите себе. Минатото и не е нешто толку страшно колку што го правиме самите. Само приказна која си ја раскажуваме на себе и се мачиме самите себе наместо да се посветиме на новиот од. Сфатив дека некои работи и тоа како треба да ни се случат. Да дозволиме да го размрдаат од темел сиот наш свет, да ги преиспитаат сите наши гледишта кои дрско, до сега сме ги земале здраво за готово.. Не е битно времето или возраста. Битно е да се случат. Можеби ќе ни е страв, тешко или болно но навистина е така - позади секоја убава работа стои некој облик на преработена болка. За наше добро. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Црнобело форум
Општи муабети
Личен дневник
На врв
Bottom