Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="МалиСашко" data-source="post: 280405" data-attributes="member: 3817">Драго дневниче...Понекогаш и се лутам на мајка ми што цел живот ме учеше како да зборувам за моите чувства. Како да најдам соодветен збор за да го кажам сето она што го имам на душа, да го раскажувам и објаснувам сето тоа така испланирано како за во списание со суштинско насочување кон тоа што јас го чувствувам... како што сакам... колку сакам... кога сакам!И еве ме сега, откако пораснав, се чувствувам осамен кога се најдувам во ваков свет опкружен со „тупајци“ на кои што му кажуваш, си ја отвараш душата од нешто што ти тежело цел ден, мислиш ќе препукниш ако не зборниш И само добиваш едно „ ами тоа е... шо да се прај“... и штама!За така не морав ни да ти зборувам. Се чувствувам уште поглупаво тогаш... Што да речам не знам. Дали ти не се интересираш за тоа што ти го зборувам или си толку глупав што нема мерна единица за да кажам колку многу? И што е нај трагично, тоа е случај со сите што ги знам. Никој не знае да зборува за сето тоа што го прошол денеска, вчера или безразлика. Што сте бре вие, зомби? Така само преживувате? Стока? Што сте па што немате чувства и не сакате/знаете да зборувате за тоа што ви го прави животот ваков или таков?Ух... стрешно се иритирам, а тоа никогаш не завршува добро...</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата