Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Anushka" data-source="post: 272897" data-attributes="member: 3728"><p>Како чопор волци се нафрливте на мене...Ајде грабајте,прошетајте во душава како низ темни катакомби..Како џелати сте.. проклети нека сте...Ме сакате ??? Еве ме,тука сум..на колена пред светот,пред лажната илузија дека се ви е совршено во бедните животи...Ги слушав вашите гласови,го вдишував отровот,живеев како билка во пустина жедна за вода...И одеднаш МРАК...Пред очиве,во душава...во најситните делчиња од ова постоење..Не сум она што ме замислувате.Никогаш не сум била толку силна и истрајна...Секогаш чекорев последна,не зошто не можам да го следам вашиот чекор...туку зошто сакав да знам како е..уф ..да знам како е да ги гледаш твоите убијци од позади,во грб..онака како што вие ме гледавте кога го стававте ножот....Сто пати ме убивте со лаги со презир со вашите извештачени прегратки...Сто пати од смртник ме воздигнавте..ме воскреснавте со омразата да се вратам,да видите дека сеуште постојам...На рамо носам гавран,темен како очиве од кои ја измивте среќата..како празнава душа што ме води по падините на пеколот од кој станав,се воздигнав...И еве сум...Толку пати бев распната од грешници,толку пати носев туѓ крст на мојот грб,толку пати плачев колку што има капки вода во сите мориња на светот...На рамо носам гавран ,црн како мракот во кој ме обвиткавте,како мршојади додека го касапевте телово барајќи...ах...не ни знаевте што барате,ме сакавте цела зошто моето постоење го наруши вашиот лажен мир....Сега е ново време..можам да се насмевнам на вашите напори да ме совладате...поминав и рај и пекол...На ова тело сеуште имам лузни од едно време,од една љубов,од многу страдања...сега е мое време....поминав низ трња со боси нозе,газев низ стакло а крвта го означуваше патот низ лавиринтот од емоции каде што поминував...И некаде останував,на миг да украдам среќа,на миг да изгасам жед,само на миг да одморам....ах.....ми звони во главава..Кое е ова време ??...некое глуво доба во кое сенките шетаат барајќи засолниште...Време на потрага по совршена половина,душа која ја надополнува душата...Не сум луда ако разговарам со тишината,многу тајни знае...знае кога со голи раце ја отварав душава оставајќи место да влезе мир,да влезе светлина....Знае тишината кога кожава ја вадев за да можам да се измешам меѓу вас....како јагне меѓу волци..Како чопор волци се нафрливте на мене...не ми оставивте време ни да се плашам...Не знам што е страв...дали кога целото тело се грчи и кога боли како илјадници ножеви да поминуваат низ него е страв ?? Дали е страв кога сакам да викнам а ми стои онаа тешка грутка во грлото или кога некаде од лева страна во градиве безброј жилети поминуваат гребат и убиваат полека секогаш кога вдишувам ??? .....И еве сум...боли како да ми го откорнавте срцето...проклето боли а пак се смеам..Успеавте лажни души да ми одземете се...и сјајот во очите,и душата да ми ја изгорите,и срцето да ми го здробите и да ги исушите солзиве...но,не сте толку моќни...не успеавте да ме скршите..сеуште имам насмевка...онаа моја,тајна,секогаш за вас-искрена насмевка...</p></blockquote><p></p>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата