Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Photographer" data-source="post: 268960" data-attributes="member: 449"><p>Град на духови, 3.33 наутро, -3 степени, моето трето еспресо. Повторно лутам. Нема никој никаде, единствено по некој таксист и луѓе кои заминуваат порано на работа.Мал е градов, мислам дека сите улици ги поминав. Светна жолтото сијаличе со нацртана бензиска, тоа беше знак да тргнам накај дома. И повторно истата маршута, повторно истиот пат. До кога вака? Дали само јас неможам да си ги средам мисливе? Повеќе незнам што сакам, не чувствувам ништо. Почнавме да живееме во некој имагинарен интернет свет. Тапкам во место, веќе година дена, не одам напред, неодам ни назад. Единственото нешто кое ми се врти во главата е нејзиното црвено фустанче. Посакувам да можев да го забрзам или вратам времето, било што...само да избегам од овде. Знам дека ке направев и нови грешки, но животот немаше да е вака суров кон мене. Уште колку удари ке ми зададе, што можам да ги издржам. Каде ли е прегратката твоја сега, бар за момент да ја врати насмевката на моето лице...</p></blockquote><p></p>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата