Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="i_wanna_fly" data-source="post: 254903" data-attributes="member: 1553">My dearest friend, I'm so sorry for neglecting you. Факт е дека водам некои битки со себе и од повеќето излевам како поразена. И сега се чувствувам, ми се чини, полошо од било кога. Додај го и фактот дека сеуште не можам да се аклиматизирам на моменталната средина, постојаната болка во грбот, прстите, лактите, колената и стапалата... Знаеш ли дека многу се разочарав? Се прашувам како издржувам во ваква средина кога очигледно ова не е е за мене. Едноставно не е. Но, удирам упорно со главата во ѕид како некој бесен јарец и се надевам дека барем ќе успеам да направам пукнатина доволно голема за да се провлечам низ неа.Нешто не ми мириса на добро. Хах, додуша, не ми ни изгледа дека е добро. Откако се вратив, почна да ме фаќа некоја депресија. Дневнику, знаеш ли ти како е кога се чувствуваш како да си го прескокнал Големиот Кањон, но на оваа новава страна е дупло полошо од било кога?Скоро цела недела по ред, како водопад да паѓа. И не е само едно. Нема дефиниција за мојава сегашна состојба. And maybe I'm just crazy. I'll never know that.Се обидувам да се пронајдам себеси и барем тоа добро ми оди. Знаеш, се изгубив едно време. Почнав да навлегувам во празни школки и да глумам дека јас сум вистинскиот станар во нив. Штета што тие само претставуваа привремен оклоп. Сега навистина воопшто не се грижам како некој ме доживува. Едноставно, решив дека време е јас да си бидам таква каква што сум - онаа која што знам дека сум.Се надевам дека наскоро ќе можам да заминам некаде подалеку одовде. Морам уште малку барем да се дистанцирам од се. Овде е загушливо. Навечер, кога ќе си легнам, со часови се обидувам да заспијам и си замислувам дека сум покрај некоја река или на некои карпи кои излегуваат на некој океан, и ја слушам тишината и одекот на брановите. И се чувствувам и мирно и немирно. Ама убаво е. Се додека не ги видам првите знаци дека Сонцето треба да изгрее и се прашувам зошто сум останала будна.А за првиот училишен ден, пофалба е само тоа дека мојот all time favorite наставник ќе ми предава две математики. Знам дека барем ќе научам нешто солидно.И, да... Знам дека сум чудна, но што да се прави? Многумина мислеа дека успеале да ме сменат ама се излажаа.Можеби сум, а можеби и не сум таму каде што припаѓам, таму каде што ми е местото.Не знам. Никогаш нема да бидам сигурна во тоа.Во меѓувреме, се мислам дали да почнам да навлегувам во водите на квантната физика, ама се плашам дека нема да имам време да и се посветам.Останува само да видиме како ќе оди понатаму, нели?Love you always,your most faithful friend</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата