Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Сара.13" data-source="post: 247702" data-attributes="member: 2082">нешто ме натера да станам од креветот, можеби тој..не знам.знам дека станав со мислата на него.се прашувам зошто, се прашав и утрово, се прашувам и сега.зошто? зарем животот ме става во искушение по кој знае кој пат..сум скривнувала од патот, но сум одолеала, сум станувала цврсто знаејќи дека ја правам вистинската работа.сега веќе го немам тоа чувство, не сум повеќе сигурна дека сум доволно цврста..сакам да посегнам по она што ми треба, го сакам...уште да ја подадам раката и нешто ме сепнува..врати се, не биди себична.себична сум...ама нели љубовта не познаваше граници? зошто тогаш упорно и упорно се наоѓам заглавена меѓу две стапици..да, стапици, секој момент очекувам да се сопнам на некоја, се плашам да не разочарам, повредам...себична сум нели?можеби и не знам што сакам..можеби сеуште имам време да одлучам.но што ако тогаш биде доцна?сакам да знам кога е правото време, сакам да можам..да си признаам себе си што навистина чувствувам.прикриените чувства гушат, создаваат облак кој ме спречува јасно да си погледнам во срцето..да видам, дали можам барем еднаш да појдам против сите граници и правила кои ме гушат, барем еднаш да љубам силно...онака како што никогаш не сум се осмелила.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата