Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="lady_blue" data-source="post: 253211" data-attributes="member: 67">Абе океј, не дека не си во право.Ама не се работи само за да гледаат да имаат подебел паричник, туку просто да се свесни какви се можностите.Оти желбите и соништата вистина треба да се имаат и прекрасно е кога се следат. Ама треба да се има на ум дека утре-други ден ќе треба да се живее без помош од мама и тато, па некој ден и фамилија да се гледа...Веројатно не, нема да ги убедувам да се запишат овде или онде, ама сигурно ќе седнам и ќе напраам сериозен муабет околу сето тоа.Ако и покрај сѐ си одлучат за „поризична“ опција, барем јас ќе бидам колку-толку мирна од сознанието дека тој избор е она што навистина го сакаат и дека ќе најдат начин да се изборат со предизвиците кои им претстојат.Децата си фантазираат некогаш отпоќе (колку и да звучи ова како глупа констатација). Ене пример ќерка ми. Досега еден куп желби си кажала и наишла на поддршка. Ама по некое време меракот поминал и толку приказната.Последно беше дека сака да оди на тенис (а посака оти најдобрата другарка ѝ кажала дека е многу интересно таму).Ама кога ја седнав и ѝ реков - Добро, ама ако се зафаќаш со ова, тогаш терај го како шо е ред - на тренинг редовно, незнам какви обврски други ќе имаш, ама знам дека ќе треба да си ги прифатиш, а не како до сега, по еден месец да дојдиш и да ми речиш - абе мене ми е мака сега да одам, ми се спие, ми се гледа филм, сакам да прам нешто друго....И толку беше муабетот. Ушеднаш не го ни спомна.</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата