Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="melpomena" data-source="post: 130582" data-attributes="member: 613">И кога сме деца животот боли,секоја тогашна болка ни изгледа исто болна како и болката на возрасните.Секоја возрасна доба си има своја тежина,на која гледаме со потсмев кога ке ја надминеме.Кога сега ке ми текне за некои таканаречени болки од детството или пубертетот ми е смешно но тогаш не ми беше. <img src="/images/emoji/smile_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt=":)" title="Насмевка    :)" data-shortname=":)" />Исто како што кажа  и Мортидо,самосталноста си има итекако удел во созревањето,обврските,одговорноста,сите тие допринесуваат за наше созревање.Ми се чини дека никогаш нема да бидеме доволно созреани,а и подобро да е така.Се согласувам и со она од Песинџер дека никогаш не треба да дозволиме во целост да исчезне детето во нас.Не се согласувам со Реми во она дека еден маш не е зрел ако освен жена му се занимава и со други жени,тоа не значи дека не е осозреан колку толку,тоа е веке сосема друга тема и прашање.Итекако одговорноста спрема свое родено чедо го осозрева човекот.И тоа не значи дека е целосно зрел,потполна зрелост според мене не постои.Основата на еден човек има исто така преголем удел во неговото созревање,некои дури и прерано го започнуваат тој стадиум.Отприлика сите брзаме да го започнеме периодот на нашето созревање.На сите ни се чини дека и на свои 18 сме зрели.Да,зрели сме,но прашањето е колку?</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата