Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="lady_blue" data-source="post: 82972" data-attributes="member: 67"><p>.</p><p>кога би пишувала денес во некој од старите дневници</p><p>би започнала можеби вака:</p><p>едно време се будев без аларм, точно во 5</p><p>деновиве се успивам</p><p>се враќам на старите навики</p><p>останувам будна доцна во ноќта</p><p>па наутро трепките ко да ми тежат еден тон</p><p>алармот ѕвони во 6:25, го наоѓам некако за да го исклучам, прегласен е секогаш</p><p>си велам – уште пет минути барем и ќе станам</p><p>се штрекнувам наеднаш</p><p>знам колку пати тие пет минути станале половина час</p><p>па се откажувам</p><p>а тие се најслатки секогаш</p><p>најмирно спијам тогаш</p><p>и денес така</p><p>заспав во ниедно време</p><p>пак сум хронично ненаспана</p><p>како тогаш, кога прв пат станав мајка</p><p>а бев спанка невидена</p><p>знаев да спијам и до пладне, кога бев дома, секој втор викенд</p><p>ништо чудно, кога од ноќта правев ден</p><p>се` додека не ми се превтре се` наопаку, ама слатко</p><p>па најдолго непрекинато спиење беше околу час и пол</p><p>и си велев – аман, дали ќе спијам некогаш пак?!</p><p>и` велев некни – не останувај будна толку доцна</p><p>легни си, спиј повеќе</p><p>се смееше – знам, знам, колку ти шо спиеше</p><p>се насмеав и јас</p><p>исти бевме отсекогаш</p><p>а сосема различни…</p><p>можеби ќе напишев вака</p><p>ако сеуште пишував дневник</p><p>.</p><p>можеби треба да почнам пак</p><p>сакам да ми шушка хартијата под прстите</p><p>да напишам и да прешкртам</p><p>и да стои прешкртаното</p><p>и ракописот</p><p>па да знам, тогаш некогаш, кога ќе се навраќам на запишаното</p><p>колку сум била весела или тажна, поспана или наспана, смирена или нервозна…</p><p>оти сум некогаш сосема обратна</p><p>па се смеам кога ми се плаче</p><p>зборувам кога ми се молчи</p><p>молчам кога сакам еден куп нешта да ти кажам</p><p>овде сите букви се сосема исти</p><p>подредени</p><p>понекогаш ми се чинат сосема празни</p><p>.</p><p>веројатно ќе почнам пак</p><p>да пишувам со пенкалото во рака</p><p>на хартија</p><p>во тетратка</p><p>некоја најобична</p><p>и ќе ја кријам најдолу во плакарот под облеката која никогаш не ја носам</p><p>или на друго место некаде, кое само јас ќе го знам</p><p>и можеби некогаш, по еден куп години, ќе ти дадам да ја прочиташ</p><p>па ќе дознаеш тогаш како ми трепери раката</p><p>и како едвај успевам да го држам пенкалото со прстите</p><p>и колку е неуреден ракописот</p><p>и колку пати сум го прешкртала напишаното</p><p>и колку страници сум искинала</p><p>ќе знаеш</p><p>како се бори само со себе срцето</p><p>тогаш, понекогаш, секогаш</p><p>додека за тебе пишувам…</p><p>.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="lady_blue, post: 82972, member: 67"] . кога би пишувала денес во некој од старите дневници би започнала можеби вака: едно време се будев без аларм, точно во 5 деновиве се успивам се враќам на старите навики останувам будна доцна во ноќта па наутро трепките ко да ми тежат еден тон алармот ѕвони во 6:25, го наоѓам некако за да го исклучам, прегласен е секогаш си велам – уште пет минути барем и ќе станам се штрекнувам наеднаш знам колку пати тие пет минути станале половина час па се откажувам а тие се најслатки секогаш најмирно спијам тогаш и денес така заспав во ниедно време пак сум хронично ненаспана како тогаш, кога прв пат станав мајка а бев спанка невидена знаев да спијам и до пладне, кога бев дома, секој втор викенд ништо чудно, кога од ноќта правев ден се` додека не ми се превтре се` наопаку, ама слатко па најдолго непрекинато спиење беше околу час и пол и си велев – аман, дали ќе спијам некогаш пак?! и` велев некни – не останувај будна толку доцна легни си, спиј повеќе се смееше – знам, знам, колку ти шо спиеше се насмеав и јас исти бевме отсекогаш а сосема различни… можеби ќе напишев вака ако сеуште пишував дневник . можеби треба да почнам пак сакам да ми шушка хартијата под прстите да напишам и да прешкртам и да стои прешкртаното и ракописот па да знам, тогаш некогаш, кога ќе се навраќам на запишаното колку сум била весела или тажна, поспана или наспана, смирена или нервозна… оти сум некогаш сосема обратна па се смеам кога ми се плаче зборувам кога ми се молчи молчам кога сакам еден куп нешта да ти кажам овде сите букви се сосема исти подредени понекогаш ми се чинат сосема празни . веројатно ќе почнам пак да пишувам со пенкалото во рака на хартија во тетратка некоја најобична и ќе ја кријам најдолу во плакарот под облеката која никогаш не ја носам или на друго место некаде, кое само јас ќе го знам и можеби некогаш, по еден куп години, ќе ти дадам да ја прочиташ па ќе дознаеш тогаш како ми трепери раката и како едвај успевам да го држам пенкалото со прстите и колку е неуреден ракописот и колку пати сум го прешкртала напишаното и колку страници сум искинала ќе знаеш како се бори само со себе срцето тогаш, понекогаш, секогаш додека за тебе пишувам… . [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
На врв
Bottom
