Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="lady_blue" data-source="post: 66991" data-attributes="member: 67">Инстинктивно ги собра прстите, почувствува како го губи здивот, додека трепетот продира длабоко, исполнувајќи ја безмилосно секоја нејзина клетка.Се згрчи, уште посилно ги стегна прстите, па ја распарчи тишината. Безброј остри,  огнени парченца се зарија под кожата. Тупотот од слепоочниците се разлеа насекаде. На миг ѝ се пристори дека и самата ќе се распрсне на парчиња. Со последните сили зеде здив, го задржа неколку секунди, па издиша опуштајќи се сосема.Топлата дланка ѝ го допре лицето. Усните ѝ го вратија здивот.Тивко и мирно, тишината ги обви.Недалеку од нив, утрото, со насмевка ја поздрави ноќта и со брзи чекори продолжи по камената уличка.Нивниот ден го пречекори прагот.</blockquote>

На врв Bottom