Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 302141" data-attributes="member: 1970"><p>Верна на себе</p><p></p><p>Немораш да го направиш тоа ако не сакаш..се слушнав себе си во моментот кога неговите раце го допираа моето тело..</p><p>Го игнорирав слушнатото,обидувајќи се да почуствувам во себе нешто..Нешто што ќе ми докаже дека не е крај.</p><p>Дека сеуште постои љубов во мене кон него.Кон тој човек кој некогаш ми беше се.</p><p>Колку и да беше нежен,колку и да се обидуваше да биде претпазлив на начинот кој ме допира..не успеваше да ме разнежи.</p><p>Ги заривав ноктите во сопственото тело,мразејќи се себе што го дозволувам тоа.</p><p>Што правам нешто што не сакам.</p><p>Нешто кое не ме опушта.Со некого кого..не љубам повеќе.</p><p>Не мораш да го правиш тоа..</p><p>повторно се слушнав себе.</p><p>Извини не можам..</p><p>Станав и отидов во кујната.Запалив цигара и седев во тишината.За првпат немав грижа на совеста.За прв пат после долго време се почуствував целосна.</p><p>Во мене се распростуваше некое задоволство кое ме исполнуваше.</p><p>Дојде и ме погледна студено со прекор.Не беше важно.</p><p>Важна си бев јас.Со јас не мислам моето его кое го хранам кога е гладно.Мислам на јас.Можеби девојчето во мене.Можеби мојата душа.Можеби мистеријата за која немам име.Онаа.Јас.Вистинската.</p><p>Онаа на која почнав да и верувам по долго време.</p><p>Баш така.Јас бев задоволна.</p><p>Ја испушив цигарата и легнав.</p><p>Не можев да заспијам.Се вртев од една на друга страна,не очекувајќи го сонот.Јасно ми беше што значеше тој чекор.</p><p>Јасно ми беше дека морам понатаму.</p><p>Дека тоа беше крајот.</p><p>И воедно почетокот.</p><p>Почетокот на што??</p><p>Почетокот на врската со себе.Почеток на една нова љубов.</p><p>Љубовта кон себе.</p><p>Не онаа болна нарцисоидна љубов кон себе си.Онаа.Онаа која е потребна да би опстанале како здрави единки.Онаа основната.Темелот на се.</p><p>Утрово со сигурни чекори застанав пред човекот кој ме пратеше на патот нагоре.На патот надвор од темнината,надвор од илузиите,надвор во реалноста.Кој ме врати без да знае во сега и тука.Во моментот.</p><p>Успеав да бидам стабилна и храбра додека зборував со него.Успеав да го погледнам во очи.Не верував во тоа што се случуваше.Немаше размисли,немаше лавиринти од мисли.Делував.Конечно...</p><p>Знаев дека тој човек има значење за мене.Знаев дека во моментот кога ќе му се приближам нему,ќе си се приближам себе.</p><p>И не згрешив.</p><p>Се помирив со неа.Се слеав со неа.И бев среќна.Внатрешно среќна.Некоја задоволна насмевка ми ги развлекуваше контурите на усните целиот ден.</p><p>Сфатив:</p><p>Повеќе ми се допаѓа да бидам целосна и верна на себе,отколку добра некому.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 302141, member: 1970"] Верна на себе Немораш да го направиш тоа ако не сакаш..се слушнав себе си во моментот кога неговите раце го допираа моето тело.. Го игнорирав слушнатото,обидувајќи се да почуствувам во себе нешто..Нешто што ќе ми докаже дека не е крај. Дека сеуште постои љубов во мене кон него.Кон тој човек кој некогаш ми беше се. Колку и да беше нежен,колку и да се обидуваше да биде претпазлив на начинот кој ме допира..не успеваше да ме разнежи. Ги заривав ноктите во сопственото тело,мразејќи се себе што го дозволувам тоа. Што правам нешто што не сакам. Нешто кое не ме опушта.Со некого кого..не љубам повеќе. Не мораш да го правиш тоа.. повторно се слушнав себе. Извини не можам.. Станав и отидов во кујната.Запалив цигара и седев во тишината.За првпат немав грижа на совеста.За прв пат после долго време се почуствував целосна. Во мене се распростуваше некое задоволство кое ме исполнуваше. Дојде и ме погледна студено со прекор.Не беше важно. Важна си бев јас.Со јас не мислам моето его кое го хранам кога е гладно.Мислам на јас.Можеби девојчето во мене.Можеби мојата душа.Можеби мистеријата за која немам име.Онаа.Јас.Вистинската. Онаа на која почнав да и верувам по долго време. Баш така.Јас бев задоволна. Ја испушив цигарата и легнав. Не можев да заспијам.Се вртев од една на друга страна,не очекувајќи го сонот.Јасно ми беше што значеше тој чекор. Јасно ми беше дека морам понатаму. Дека тоа беше крајот. И воедно почетокот. Почетокот на што?? Почетокот на врската со себе.Почеток на една нова љубов. Љубовта кон себе. Не онаа болна нарцисоидна љубов кон себе си.Онаа.Онаа која е потребна да би опстанале како здрави единки.Онаа основната.Темелот на се. Утрово со сигурни чекори застанав пред човекот кој ме пратеше на патот нагоре.На патот надвор од темнината,надвор од илузиите,надвор во реалноста.Кој ме врати без да знае во сега и тука.Во моментот. Успеав да бидам стабилна и храбра додека зборував со него.Успеав да го погледнам во очи.Не верував во тоа што се случуваше.Немаше размисли,немаше лавиринти од мисли.Делував.Конечно... Знаев дека тој човек има значење за мене.Знаев дека во моментот кога ќе му се приближам нему,ќе си се приближам себе. И не згрешив. Се помирив со неа.Се слеав со неа.И бев среќна.Внатрешно среќна.Некоја задоволна насмевка ми ги развлекуваше контурите на усните целиот ден. Сфатив: Повеќе ми се допаѓа да бидам целосна и верна на себе,отколку добра некому. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
На врв
Bottom
