Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 299605" data-attributes="member: 1970"><p>Почуствував потреба да му простам за се.</p><p>Утрово со уште нерасонети очи.</p><p>Почуствував дека омразата и гневот кои ги носев и гаев во себе,</p><p>ја блокираат целата моја животна енергија.</p><p>Не и дозволуваат на љубовта да струи низ мене.</p><p>Секоја една болка,секој еден спомен кој ми создаваше кошмари овие две години ги запишав на еден лист.</p><p>Под секоја спомен стоеше..ти простувам..од дното на душава.Ти простувам и те пуштам од себе.</p><p>Ми се чини напишав 5-6 листа.Беше болно да ги оживеам сите тие спомени и да ги опростам.Бев толку се закачила за нив што ми постанаа дел од секојдневието.Ме гушеа,ме уништуваа.Стоеја пред мене како штит од љубовта.</p><p>Ги почуствував повторно и ги пуштив од себе.</p><p>Не сум родена за да мразам.Не сум родена за да бидам гневна на некого,не сум родена да уништувам.Родена сум..за убавите нешта во животот.За апсорбирање на љубовта околу себе.Родена сум да бидам насмеана.Да ширам позитивност.</p><p>Да делам насмевки.</p><p>Ги земав листовите и ги ставив во една стара конзерва и отидов на балкон.</p><p>Ги запалив и гледав како димот се губи во воздухот.</p><p>Лошите спомени исчезнаа.Болката исчезна.За миг.</p><p>Се почуствував слободно.Почуствував како еден дел од мене живна.</p><p>Бев задоволна од себе и од тој чин.</p><p>И тргнав насмеано во денот.</p><p>Уживав во сонцето и почетокот на есента.Уживав во себе.</p><p>Не знам зошто после работа отидов во центарот на градот.Сакав да разгледам што има по продавниците.Всушност барав некој есенски џакет.</p><p>Налетав на еден дечко кој седеше на камењата на сред град и пред себе имаше капа за ситни пари,а во рацете држеше парче картон на кој пишуваше:</p><p>Ти си прекрасен.</p><p>Хммм..Се зачудив малку,на идејата која ја претворил во реалност.</p><p>Интуитивно извадив ситни пари и му ставив во капата.</p><p>Ме погледна во очи и се насмеа.Се насмеав и јас.</p><p>Се разбравме.</p><p>Можеби ќе се запраша некој што разбрав..</p><p>Верувам во Бог,верувам во Универзумот.Верувам дека ништо не е случајно што ни се случува.</p><p>И знам не случајно го сретнав дечкото.</p><p>Feedback на мојот чекор утринава.</p><p>Бог ме сака.</p><p>И се додека е така,знам дека сум на вистинскиот пат.Затоа што се одлучив за љубов,добрина,разбирање..</p><p>Колку убав ден..</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 299605, member: 1970"] Почуствував потреба да му простам за се. Утрово со уште нерасонети очи. Почуствував дека омразата и гневот кои ги носев и гаев во себе, ја блокираат целата моја животна енергија. Не и дозволуваат на љубовта да струи низ мене. Секоја една болка,секој еден спомен кој ми создаваше кошмари овие две години ги запишав на еден лист. Под секоја спомен стоеше..ти простувам..од дното на душава.Ти простувам и те пуштам од себе. Ми се чини напишав 5-6 листа.Беше болно да ги оживеам сите тие спомени и да ги опростам.Бев толку се закачила за нив што ми постанаа дел од секојдневието.Ме гушеа,ме уништуваа.Стоеја пред мене како штит од љубовта. Ги почуствував повторно и ги пуштив од себе. Не сум родена за да мразам.Не сум родена за да бидам гневна на некого,не сум родена да уништувам.Родена сум..за убавите нешта во животот.За апсорбирање на љубовта околу себе.Родена сум да бидам насмеана.Да ширам позитивност. Да делам насмевки. Ги земав листовите и ги ставив во една стара конзерва и отидов на балкон. Ги запалив и гледав како димот се губи во воздухот. Лошите спомени исчезнаа.Болката исчезна.За миг. Се почуствував слободно.Почуствував како еден дел од мене живна. Бев задоволна од себе и од тој чин. И тргнав насмеано во денот. Уживав во сонцето и почетокот на есента.Уживав во себе. Не знам зошто после работа отидов во центарот на градот.Сакав да разгледам што има по продавниците.Всушност барав некој есенски џакет. Налетав на еден дечко кој седеше на камењата на сред град и пред себе имаше капа за ситни пари,а во рацете држеше парче картон на кој пишуваше: Ти си прекрасен. Хммм..Се зачудив малку,на идејата која ја претворил во реалност. Интуитивно извадив ситни пари и му ставив во капата. Ме погледна во очи и се насмеа.Се насмеав и јас. Се разбравме. Можеби ќе се запраша некој што разбрав.. Верувам во Бог,верувам во Универзумот.Верувам дека ништо не е случајно што ни се случува. И знам не случајно го сретнав дечкото. Feedback на мојот чекор утринава. Бог ме сака. И се додека е така,знам дека сум на вистинскиот пат.Затоа што се одлучив за љубов,добрина,разбирање.. Колку убав ден.. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
На врв
Bottom
