Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 286085" data-attributes="member: 1970">Се спремаше да го исклучи мониторот и да го заврши работниот ден.Чистачите веќе започнаа да ги чистат бироата,а таа задлабочена во работата не ни примети кога сите заминаа.Тивко и мирно,необично беше да се доживее таква тишина во таа секогаш раздвижена просторија полна со луѓе.Ја облече својата кожна јакна,ја зема ташната и папката со документи и договори.Им посака пријатна вечер на чистачите и се упати до шкафот да ја остави папката,не сакаше да ја носи работата со себе дома.Вечерта беше прекрасна,само за прошетка,па одлучи да си оди пешки накај дома,пешачењето ја опушташе и исполнуваше враќајќи ја во убавината на денот.Ја отвори вратата од просторијата каде беа шкафовите и пред лицето и се појави неговата силуета.Тој стоеше пред неа.Пред неговиот стабилен и така моќен став,таа се губеше,трепереше,доаѓајќи си така мала и несигурна.Тлото под нозете се претвараше во несигурна водена површина,па со стапалата се обидуваше да се закачи за подот,да не би пропаднала.Подголтна,притискајќи ги усните една над друга,а во себе се спремаше да ги најде соодветните зборови кои би можела да му ги каже.Очи во очи со него.Тие очи..Неверојатно длабоки,полни со..со што?Познато е нешто на нив, блиско,дофатно.Ниту тој,ниту таа не изустуваа било каков збор,неколку секунди,кои изгледаа како денови,месеци,години.Како парализирани стоеја и се гледаа.Што гледаше тој во нејзините очи?А таа во неговите?Се гледаше ли себе во неа и таа во него?Огледало кое совршено се пресликува,правејќи од два лика еден?Ниту збор не беше изустен,а се беше кажано..Кажи нешто..го слуша својот глас,кој ги издаде нејзините мисли.Се насмевна збунето и да би ја извадила ситуацијата рече:Мислев кажете..ова..кажете што правите вие овде..?Вцрвенета и збунета уште повеќе се заплетка во своите зборови.Тој се насмевна исто..Се насмеа и таа насмевка засвети како сонце после дожд.Она сонце кое ги милува сите чувства во телото.Првпат и се насмевна,а веќе пола година им се сечеа студените погледи којзнае зошто,каде и да се сретнеа,небаре беа најголеми непријатели.Убава насмевка..ми се допаѓа.Би имала ли нешто против,ако те поканам на пијалок вечерва?Ја праша директно,како тоа прашање да беше веќе одамна смислено,и често повторувано.Пијалок?Сега?Јас и ти?Нееее..никако..повторно помисли во себе,а гласно со одредена порција на самодоверба изговори:Да,зошто да не?Одлично,рече тој и ја отвори ширум вратата за да не стојат заглавени на влезот.Нејзиниот поглед се спушти кон подот и случајно  ги скенира неговите цокули..Рокер во одело...интересно.</blockquote>

Верификација: Каква боја е Сонцето?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата