Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 274689" data-attributes="member: 1970"><p>Мирисот на една прегратка</p><p></p><p>Непознати луѓе околу неа и страв кој ја обземаше.</p><p>Не знаеше што да очекува од мигот кој следи.</p><p>Се трудеше да го прати залезот на сонцето,да ужива во розевите нијанси на небото и да направи некоја фотографија од убавината на пејсажот.</p><p>Но,не и успеваше.</p><p>Конфузно сликаше само да би правела нешто што ќе биде доволно интересно да ја задржи концентрацијата.</p><p>И тогаш го слушна неговиот глас од позадината.</p><p>Разговараа формално,трудејќи се да кажат нешто што би ги заинтересирало.</p><p>И поклони книга.</p><p>И рече..дај ми ја раката..</p><p>На неа напиша нешто кое не можеше да го прати.</p><p>Единственото што пратеше беа движењата и допирот на неговите прсти,</p><p>топлината на неговата дланка со која ја држеше нејзината,го чувствуваше неговиот здив во близината на вратот.</p><p>Ја праша:</p><p>Прочита?</p><p>Рече,не.</p><p>Те обожавам..пишува на твојата рака.</p><p>Ќе остане засекогаш напишано.</p><p>Не знаеше што да каже.</p><p>Само збунето се насмеа.</p><p>Не го очекуваше тоа.</p><p>Не го очекуваше него.Не очекуваше ништо.</p><p>Тивко и шепна:</p><p>Сакам да те прегрнам,затвори ги очите..</p><p>Се сврте кон него со затворени очи и го прегрна.</p><p>Го чувствуваше неговото срце како чука како лудо.</p><p>Забрзано во еден ритам кој не можеше да го опише.</p><p>Или можеби беше нејзиното.</p><p>Не знаеше.</p><p>Или двете чукаа така брзо.</p><p>До неа допираше мирисот кој тој го имаше на себе.</p><p>Тоа беше мирисот на една прегратка во моментот кога небото беше роза во мигот кога сонцето зајде.</p><p>Прегратка која ја задржа во себе.</p><p>Миг кој никогаш нема да престане.</p><p>И рече,време е да одам...</p><p>Да одам ли?</p><p>Сакаше да остане засекогаш во тој миг,во таа прегратка.</p><p>Да,оди...одговори тивко.</p><p>Се изгуби во толпата.</p><p>Се сврте и гледаше како си оди.</p><p>Се сврте и тој.</p><p>Застана за миг и гледаше во неа.</p><p>Како да сакаше да го задржи тој момент засекогаш во себе.</p><p>И го задржа.</p><p>Како и таа.</p><p>И сеуште го чувствува мирисот на таа прегратка во моментот кога небото беше роза,а сонцето некаде позади планините.</p><p>Остана да зјапа во езерото кое беше така мирно,исто како и таа.</p><p></p><p>јуни 2013</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 274689, member: 1970"] Мирисот на една прегратка Непознати луѓе околу неа и страв кој ја обземаше. Не знаеше што да очекува од мигот кој следи. Се трудеше да го прати залезот на сонцето,да ужива во розевите нијанси на небото и да направи некоја фотографија од убавината на пејсажот. Но,не и успеваше. Конфузно сликаше само да би правела нешто што ќе биде доволно интересно да ја задржи концентрацијата. И тогаш го слушна неговиот глас од позадината. Разговараа формално,трудејќи се да кажат нешто што би ги заинтересирало. И поклони книга. И рече..дај ми ја раката.. На неа напиша нешто кое не можеше да го прати. Единственото што пратеше беа движењата и допирот на неговите прсти, топлината на неговата дланка со која ја држеше нејзината,го чувствуваше неговиот здив во близината на вратот. Ја праша: Прочита? Рече,не. Те обожавам..пишува на твојата рака. Ќе остане засекогаш напишано. Не знаеше што да каже. Само збунето се насмеа. Не го очекуваше тоа. Не го очекуваше него.Не очекуваше ништо. Тивко и шепна: Сакам да те прегрнам,затвори ги очите.. Се сврте кон него со затворени очи и го прегрна. Го чувствуваше неговото срце како чука како лудо. Забрзано во еден ритам кој не можеше да го опише. Или можеби беше нејзиното. Не знаеше. Или двете чукаа така брзо. До неа допираше мирисот кој тој го имаше на себе. Тоа беше мирисот на една прегратка во моментот кога небото беше роза во мигот кога сонцето зајде. Прегратка која ја задржа во себе. Миг кој никогаш нема да престане. И рече,време е да одам... Да одам ли? Сакаше да остане засекогаш во тој миг,во таа прегратка. Да,оди...одговори тивко. Се изгуби во толпата. Се сврте и гледаше како си оди. Се сврте и тој. Застана за миг и гледаше во неа. Како да сакаше да го задржи тој момент засекогаш во себе. И го задржа. Како и таа. И сеуште го чувствува мирисот на таа прегратка во моментот кога небото беше роза,а сонцето некаде позади планините. Остана да зјапа во езерото кое беше така мирно,исто како и таа. јуни 2013 [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
На врв
Bottom
