Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 255600" data-attributes="member: 1970"><p>Волкот самотник</p><p></p><p>Понекогаш постојат времиња кога ми е потребен.</p><p>Баш тој.Волкот самотник.</p><p>Неговото присуство ме смирува,ми дава крилја да полетам.</p><p>Тој не бара ништо за возврат.</p><p>Секогаш ми дозволува да седнам до него и да го прашувам милион чудни,луди и необични прашања за животот,давајќи трпеливо одговори кои самата морам да ги протолкувам.Понекогаш само молчиме,затоа што зборовите ја губат својата смисла и вредност.</p><p>Ја сакам неговата мудрост и внатрешниот мир кој го поседува.</p><p>Неговата моќ е нешто пред кое имам почит.</p><p>И ги запазувам границите.</p><p>Не му се приближувам повеќе од потребно.</p><p>Знам дека постои опасност да се наруши хармонијата на нашите два слични но тотално различни света.Знам дека постои опасност да се изгубам во неговата глад за љубов.</p><p>Дека постои опасност да ме раскине.</p><p>Тој е посилен од мене.Многу посилен.</p><p>И пазам.Внимавам.На прсти како изгубена плашлива срна нечујно и нежно му се приближувам и седнувам до него,набљудувајќи го и насмевнувајќи му се мило.</p><p>Знам дека е осаменик.</p><p>Лута по светот барајќи го она што му припаѓа.</p><p>И не припаѓа никаде.</p><p>Тој е сам.Не,тој не живее само во степата.</p><p>Тој е секаде,мутира во секакви ликови и карактери и тој е никаде.</p><p>Семоќќен е волкот.</p><p>Јас сум само случаен минувач на судбината створен да ја разбие монотонијата на неговиот живот.</p><p>Го хранам со малку љубов,онаа света чиста љубов која ја носам во себе,слушајќи ги неговите приказни од патот по кој минал.</p><p>Се чувствувам заштитена и се полнам.</p><p>И пред да посегне по мене јас одам.</p><p>Не го очекувам и не го барам повторно.Не сум тажна што неможам да го задржам крај себе.Тој е суштество кое бара слобода.Трага и демне.</p><p>Исто како и јас.Не знаеме да бидеме затворени во кафез создаден од ловците.</p><p>Единственото што можам да му го понудам е безусловна љубов во некој од нејзините чудни облици и форми.</p><p>И тој го прави и тој на неговиот специфичен начин неразбирлив за другите.</p><p>Го разбирам само јас</p><p>без да прашам кој е,не постои име.Волкот самотник.</p><p>Знае кога ми е потребен.</p><p>И знам кога дека ќе дојде.Некои работи едноставно ги знаеш.</p><p>Мистичен е волкот.И така прекрасен во неговото постоење.</p><p>Незаменлив и посебен.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 255600, member: 1970"] Волкот самотник Понекогаш постојат времиња кога ми е потребен. Баш тој.Волкот самотник. Неговото присуство ме смирува,ми дава крилја да полетам. Тој не бара ништо за возврат. Секогаш ми дозволува да седнам до него и да го прашувам милион чудни,луди и необични прашања за животот,давајќи трпеливо одговори кои самата морам да ги протолкувам.Понекогаш само молчиме,затоа што зборовите ја губат својата смисла и вредност. Ја сакам неговата мудрост и внатрешниот мир кој го поседува. Неговата моќ е нешто пред кое имам почит. И ги запазувам границите. Не му се приближувам повеќе од потребно. Знам дека постои опасност да се наруши хармонијата на нашите два слични но тотално различни света.Знам дека постои опасност да се изгубам во неговата глад за љубов. Дека постои опасност да ме раскине. Тој е посилен од мене.Многу посилен. И пазам.Внимавам.На прсти како изгубена плашлива срна нечујно и нежно му се приближувам и седнувам до него,набљудувајќи го и насмевнувајќи му се мило. Знам дека е осаменик. Лута по светот барајќи го она што му припаѓа. И не припаѓа никаде. Тој е сам.Не,тој не живее само во степата. Тој е секаде,мутира во секакви ликови и карактери и тој е никаде. Семоќќен е волкот. Јас сум само случаен минувач на судбината створен да ја разбие монотонијата на неговиот живот. Го хранам со малку љубов,онаа света чиста љубов која ја носам во себе,слушајќи ги неговите приказни од патот по кој минал. Се чувствувам заштитена и се полнам. И пред да посегне по мене јас одам. Не го очекувам и не го барам повторно.Не сум тажна што неможам да го задржам крај себе.Тој е суштество кое бара слобода.Трага и демне. Исто како и јас.Не знаеме да бидеме затворени во кафез создаден од ловците. Единственото што можам да му го понудам е безусловна љубов во некој од нејзините чудни облици и форми. И тој го прави и тој на неговиот специфичен начин неразбирлив за другите. Го разбирам само јас без да прашам кој е,не постои име.Волкот самотник. Знае кога ми е потребен. И знам кога дека ќе дојде.Некои работи едноставно ги знаеш. Мистичен е волкот.И така прекрасен во неговото постоење. Незаменлив и посебен. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
На врв
Bottom
