Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Lena" data-source="post: 255267" data-attributes="member: 1970"><p>За човекот кој го љубев</p><p></p><p>Утрово додека те возев на работа,</p><p>ти реков:</p><p>Не оди вака повеќе..</p><p>Ќутеше затворен во себе неспособен да кажеш било каков збор.</p><p>Те прашав:</p><p>Чувствуваш ли нешто кон мене?</p><p>Како да го очекуваше ова прашање,одговори брзо без размислување:</p><p>А што треба да чувствувам?</p><p>Ти се промени,ти не си веќе таа која некогаш ја знаев...</p><p>Тлото под нозете исчезна во тој момент.</p><p>Под наочарите за сонце почнаа да лијат солзи.</p><p>Колку и да се трудев да ги сопрам тие не запираа.</p><p>Како душава да беше небо полно со облаци кое секој момент се спрема да го истури сето она што со години се надобрало во неа.</p><p>Јас се променив..</p><p>Колку сакав само да ти објаснам зошто..</p><p>Колку само посакував да знаеш.</p><p>Но не можев.Во глава ми се вртеше реченицата:</p><p>Ти се промени,не си истата..</p><p>Дали знаеш дека ти беше причината за тоа?</p><p>Дали знаеш дека ти го дадов секое делче од мене,заедно со мојата душа,сакајќи да те допрам?</p><p>Да те допрам таму длабоко каде никој не стигнал?</p><p>Сакав да те откријам,твојата мистериозност ме привлекуваше.</p><p>Тоа нешто во тебе кое беше затворено со ѕидови и цигли.</p><p>Пробував да навлезам во тебе од сите ќошиња и страни.</p><p>Барав пукнатина,чинев од таму ќе влезам и ќе те допрам..</p><p>Но не успеав.</p><p>И ти се предадов комплетно,дозволувајќи да ме обликуваш како сакаш..</p><p>Како да бев од глина.</p><p>Заборавив која сум,заборавив што сакам..</p><p>Своите желби и своето битие го заборавив давајќи ти се себе.</p><p>Како кога подаруваш некому поклон.Јас ти се подарив комлетно.</p><p>Никогаш не го сфати тоа нели?</p><p>Се изгубив себе,те изгубив тебе.. Се прашувам дали некогаш те имав?</p><p>Или го имав само твоето боженствено тело?</p><p>Убавината нема значење за мене. </p><p>Не надворешната.</p><p>Го изгубив сето она кое се нарекува љубов и почнав да венеам.</p><p>Како цвеќе кое не се залева редовно со љубов..</p><p>Не сум песимистички настроена.</p><p>Секогаш го барам она убавото во падот.</p><p>Но ова...ова е крајот..</p><p>Затворена во кафез,ја барав слободата.</p><p>Почнав да чепкам по себе,мислејќи дека проблемот е во мене,што не функционира.</p><p>Да беше и се уште е.Си фалев јас.</p><p>И сега кога се наоѓам и си го враќам она што е мое...ми кажуваш јас се променив.</p><p>Не,јас не се променив.</p><p>Јас сум само јас.А тоа не ти одговара.Никогаш и не ти одговараше.</p><p>Нешто во главата ми рече:</p><p>Биди воин,не се предавај.Биди амазонка..</p><p>И ќе бидам.Си го ветив тоа.И да паднам,пак ќе станам,не попуштам.</p><p>Ова е уште еден предизвик кој ќе ме направи посилна.</p><p>Вечерва одам,рече.</p><p>Оди,среќен ти пат,ништо нема да држам со сила.</p><p>Се имам себе и доволна сум си,сама ќе ја залевам својата душа со љубов и хармонија.</p><p>Не ми е потребен никој за тоа.</p><p>Животот ќе продолжи и ќе го живеам фарбајќи го во најубавите хармонични бои и нијанси.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Lena, post: 255267, member: 1970"] За човекот кој го љубев Утрово додека те возев на работа, ти реков: Не оди вака повеќе.. Ќутеше затворен во себе неспособен да кажеш било каков збор. Те прашав: Чувствуваш ли нешто кон мене? Како да го очекуваше ова прашање,одговори брзо без размислување: А што треба да чувствувам? Ти се промени,ти не си веќе таа која некогаш ја знаев... Тлото под нозете исчезна во тој момент. Под наочарите за сонце почнаа да лијат солзи. Колку и да се трудев да ги сопрам тие не запираа. Како душава да беше небо полно со облаци кое секој момент се спрема да го истури сето она што со години се надобрало во неа. Јас се променив.. Колку сакав само да ти објаснам зошто.. Колку само посакував да знаеш. Но не можев.Во глава ми се вртеше реченицата: Ти се промени,не си истата.. Дали знаеш дека ти беше причината за тоа? Дали знаеш дека ти го дадов секое делче од мене,заедно со мојата душа,сакајќи да те допрам? Да те допрам таму длабоко каде никој не стигнал? Сакав да те откријам,твојата мистериозност ме привлекуваше. Тоа нешто во тебе кое беше затворено со ѕидови и цигли. Пробував да навлезам во тебе од сите ќошиња и страни. Барав пукнатина,чинев од таму ќе влезам и ќе те допрам.. Но не успеав. И ти се предадов комплетно,дозволувајќи да ме обликуваш како сакаш.. Како да бев од глина. Заборавив која сум,заборавив што сакам.. Своите желби и своето битие го заборавив давајќи ти се себе. Како кога подаруваш некому поклон.Јас ти се подарив комлетно. Никогаш не го сфати тоа нели? Се изгубив себе,те изгубив тебе.. Се прашувам дали некогаш те имав? Или го имав само твоето боженствено тело? Убавината нема значење за мене. Не надворешната. Го изгубив сето она кое се нарекува љубов и почнав да венеам. Како цвеќе кое не се залева редовно со љубов.. Не сум песимистички настроена. Секогаш го барам она убавото во падот. Но ова...ова е крајот.. Затворена во кафез,ја барав слободата. Почнав да чепкам по себе,мислејќи дека проблемот е во мене,што не функционира. Да беше и се уште е.Си фалев јас. И сега кога се наоѓам и си го враќам она што е мое...ми кажуваш јас се променив. Не,јас не се променив. Јас сум само јас.А тоа не ти одговара.Никогаш и не ти одговараше. Нешто во главата ми рече: Биди воин,не се предавај.Биди амазонка.. И ќе бидам.Си го ветив тоа.И да паднам,пак ќе станам,не попуштам. Ова е уште еден предизвик кој ќе ме направи посилна. Вечерва одам,рече. Оди,среќен ти пат,ништо нема да држам со сила. Се имам себе и доволна сум си,сама ќе ја залевам својата душа со љубов и хармонија. Не ми е потребен никој за тоа. Животот ќе продолжи и ќе го живеам фарбајќи го во најубавите хармонични бои и нијанси. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
На врв
Bottom
