Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="МиГ 21" data-source="post: 161731" data-attributes="member: 2076"><p>Тој убав есенски ден бев среќен. Имав толку убави работи да ти раскажам, просто летав кон тебе. Седеше на нашата клупа, ме виде како доаѓам но, не се ни помрдна. Ме пресече нешто. Едвај проговори едно „здраво“. Молчеше. Молчев и јас, чекав да кажиш. Молчевме. Гледаше некаде во далечината. Никогаш не те видов така тажна со болен грч на лицето, без сјај во очите. Молчевме. Незнаев што да речам, што да направам. Сакав да те прегрнам, да кажам нешто, да те орасположам. Не можев. Не се осмелував. Воздивна, стана од клупата. станав и јас. Долго ме гледаше во очи без да трепнеш, без да кажеш. Знаев. Солзи почнаа да ми навираат во очите. Ја стави дланката на моево лице, постоја така неколку мига се заврти и… Одмина неколку чекори, се сврти со очи расплакани, солзи се слеваа по твоето лице. Се стрча накај мене, ме бакна брзо на усниве и си замина без збор. Останав скаменет од тага, скршен од болка. Долго гледав по тебе и ми се изгуби од вид, чекав, се надевав. Не дојде. Од тој ден доаѓам на нашата клупа, надевајќи се дека ќе те видам дека ќе ме погледнеш со насмевка, ќе ме бакнеш. Никогаш повеќе не те видов, никогаш не дознав….</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="МиГ 21, post: 161731, member: 2076"] Тој убав есенски ден бев среќен. Имав толку убави работи да ти раскажам, просто летав кон тебе. Седеше на нашата клупа, ме виде како доаѓам но, не се ни помрдна. Ме пресече нешто. Едвај проговори едно „здраво“. Молчеше. Молчев и јас, чекав да кажиш. Молчевме. Гледаше некаде во далечината. Никогаш не те видов така тажна со болен грч на лицето, без сјај во очите. Молчевме. Незнаев што да речам, што да направам. Сакав да те прегрнам, да кажам нешто, да те орасположам. Не можев. Не се осмелував. Воздивна, стана од клупата. станав и јас. Долго ме гледаше во очи без да трепнеш, без да кажеш. Знаев. Солзи почнаа да ми навираат во очите. Ја стави дланката на моево лице, постоја така неколку мига се заврти и… Одмина неколку чекори, се сврти со очи расплакани, солзи се слеваа по твоето лице. Се стрча накај мене, ме бакна брзо на усниве и си замина без збор. Останав скаменет од тага, скршен од болка. Долго гледав по тебе и ми се изгуби од вид, чекав, се надевав. Не дојде. Од тој ден доаѓам на нашата клупа, надевајќи се дека ќе те видам дека ќе ме погледнеш со насмевка, ќе ме бакнеш. Никогаш повеќе не те видов, никогаш не дознав…. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Интимна (исповедна) проза
На врв
Bottom