Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Литература и книжевност
Извадоци од книги
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Redhead" data-source="post: 283431" data-attributes="member: 452"><p>"Како што ќе дознаам во текот на овие осум години, јас во куќата на Кескинови не одев секоја вечер само за да ја видам Фусун, одев и да живеам трошка во светот во којшто таа живее и` дише. А основната карактеристика на овој свет беше неговата "вонвременост". "</p><p></p><p>"Ако постојаната ангажираност на човечкиот ум со љубената или со кандидатот за љубена е важен показател на љубовта, тогаш бев на пат да се вљубам во Фусун. Но, разумниот, ладнокрвниот маж во мене, велеше дека постојаната моја преокупираност со Фусун, извира од други мажи. А на тврдењето дека љубомората е многу важен знак на љубовата, брзоплетиот одговор на мојата логика беше дека оваа љубомора е привремена: би се навикнал на списокот на "други мажи" со коишто се бакнала Фусун за неколку дена, можеби и би ги омаловажил овие мажи коишто не отишле подалеку од бакнувањето. Но, кога водевме љубов тој ден, секогашната мешавина од игра, љубопитност и фенеричност беше повеќе од детинесто сексуално задоволство, се запрепастив кога сфатив дека се однесувам според поривот, со новинарски јазик кажано "да ја имам", обидувајќи се моите желби да и` ги наметнам со остри движења и заповеден начин. "</p><p></p><p>"Животот што го живеев, ме научи дека Времето, односно потсетувањето на линијата што ги обединува миговите коишто Аристотел ги нарекува <u>сега</u>, е болно за многумина од нас. Трудот да ја замислиме пред очите линијата што ги обединува, односно линијата што ги обединува миговите, предметите, како во нашиот музеј, што во себе ги носат тие мигови, се натажуваме поради неизбежниот крај на линијата, затоа што нe` потсетува на смртта и затоа што со болка осознаваме дека самата линија - како што чувствуваме поголемиот дел од времето - нема никаква смисла. "</p><p></p><p><strong>Музеј на невиноста - Орхан Памук</strong></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Redhead, post: 283431, member: 452"] "Како што ќе дознаам во текот на овие осум години, јас во куќата на Кескинови не одев секоја вечер само за да ја видам Фусун, одев и да живеам трошка во светот во којшто таа живее и` дише. А основната карактеристика на овој свет беше неговата "вонвременост". " "Ако постојаната ангажираност на човечкиот ум со љубената или со кандидатот за љубена е важен показател на љубовта, тогаш бев на пат да се вљубам во Фусун. Но, разумниот, ладнокрвниот маж во мене, велеше дека постојаната моја преокупираност со Фусун, извира од други мажи. А на тврдењето дека љубомората е многу важен знак на љубовата, брзоплетиот одговор на мојата логика беше дека оваа љубомора е привремена: би се навикнал на списокот на "други мажи" со коишто се бакнала Фусун за неколку дена, можеби и би ги омаловажил овие мажи коишто не отишле подалеку од бакнувањето. Но, кога водевме љубов тој ден, секогашната мешавина од игра, љубопитност и фенеричност беше повеќе од детинесто сексуално задоволство, се запрепастив кога сфатив дека се однесувам според поривот, со новинарски јазик кажано "да ја имам", обидувајќи се моите желби да и` ги наметнам со остри движења и заповеден начин. " "Животот што го живеев, ме научи дека Времето, односно потсетувањето на линијата што ги обединува миговите коишто Аристотел ги нарекува [U]сега[/U], е болно за многумина од нас. Трудот да ја замислиме пред очите линијата што ги обединува, односно линијата што ги обединува миговите, предметите, како во нашиот музеј, што во себе ги носат тие мигови, се натажуваме поради неизбежниот крај на линијата, затоа што нe` потсетува на смртта и затоа што со болка осознаваме дека самата линија - како што чувствуваме поголемиот дел од времето - нема никаква смисла. " [B]Музеј на невиноста - Орхан Памук[/B] [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Литература и книжевност
Извадоци од книги
На врв
Bottom