Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Аркантос" data-source="post: 220855" data-attributes="member: 1768">„Ги затворам очите и замислувам како мајка ми ме допира по лицето, растерувајќи ги наталожените детски кошмари. Нејзиниот прст преминува преку моето чело, испишувајќи букви и зборови од молитвата која никогаш не ја разбрав, која никогаш не сакав да ја разберам, додека нејзините усни се придвижуваат во речиси нем шепот. А сега, додека се будам од кошмарот кој прераснува во рутина - облиена со пот, со испрекинат здив, однапред помирена со долгите бессони часови што ќе уследат - се присетувам на нејзиниот утешен допир и копнеам по него како никогаш порано, додека беше жива“ Од „Молитвата на мојата мајка“ - Нафиса Хаџи</blockquote>

На врв Bottom