Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Наука
Социологија
Заборавени другари
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Хоуп*" data-source="post: 224349" data-attributes="member: 2740"><p>Кога отидов во прво одделение, ја запознав Ели. Седеше до мене, делевме ужинка, цртавме, се дружевме и заедно растевме. Пошто и двете имаме браќа, една на друга си бевме сестри. При крајот на основно, нејзината мајка почина и со татко и се преселија во друга населба и од тогаш изгубивме контакт. Во средно запознав многу пријателки, но ни една толку блиска како што ми беше таа. Секогаш мислев каде е, што прави и колку добро ми би дошло нејзино присуство кога прв пат вистински се заљубив, кога ми беше скршено срцето..</p><p>После матура,и јас се преселив во друга населба. Живеев неколку месеци без да си ги знам комшиите. Еден ден кога идев накај продавница, на скали пред мојот стан ја сретнав нејзе, мојата најдобра пријателка од детството. Не само што ја сретнав после 4 години, него излезе дека живее во истата зграда, во станот до мојот. Од тогаш станавме неразделни, заедно јадевме, спиевме, искачавме.. Делевме се. Пак си бевме неразделни како некогаш. Никогаш не сум имала таков однос и такво пријателство како со нејзе. На моменти ептен ми недостига. Сега сме пак разделени, но овој пат поради убава причина. Ели е среќно мажена и има еден прекрасен бебуш.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Хоуп*, post: 224349, member: 2740"] Кога отидов во прво одделение, ја запознав Ели. Седеше до мене, делевме ужинка, цртавме, се дружевме и заедно растевме. Пошто и двете имаме браќа, една на друга си бевме сестри. При крајот на основно, нејзината мајка почина и со татко и се преселија во друга населба и од тогаш изгубивме контакт. Во средно запознав многу пријателки, но ни една толку блиска како што ми беше таа. Секогаш мислев каде е, што прави и колку добро ми би дошло нејзино присуство кога прв пат вистински се заљубив, кога ми беше скршено срцето.. После матура,и јас се преселив во друга населба. Живеев неколку месеци без да си ги знам комшиите. Еден ден кога идев накај продавница, на скали пред мојот стан ја сретнав нејзе, мојата најдобра пријателка од детството. Не само што ја сретнав после 4 години, него излезе дека живее во истата зграда, во станот до мојот. Од тогаш станавме неразделни, заедно јадевме, спиевме, искачавме.. Делевме се. Пак си бевме неразделни како некогаш. Никогаш не сум имала таков однос и такво пријателство како со нејзе. На моменти ептен ми недостига. Сега сме пак разделени, но овој пат поради убава причина. Ели е среќно мажена и има еден прекрасен бебуш. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Наука
Социологија
Заборавени другари
На врв
Bottom