Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Кулинарство и исхрана
Готвење и рецепти
Заблудата околу протеините
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="lady_blue" data-source="post: 309801" data-attributes="member: 67"><p>Ти спомна дека болно дете не треба ич да јаде, јас си препрашав. А прашувам зашто ме интересираат вашите одговори <img src="/images/emoji/laugh_animated.png" class="smilie" loading="lazy" alt=":D" title="Се смее :D" data-shortname=":D" /></p><p></p><p>Малиот мој имаше 3-4 години кога еден ден почна да повраќа. Нормално не го терав да јаде, му сварив чајче. И му давав лажиче по лажиче. И тоа му беше многу, па и тоа го повраќаше. И го оставив гладно. Апсолутно гладно, оти сѐ повраќаше. По некое време почна да повраќа пена, оти немаше повеќе ни тврда ни течна храна во стомчето. Го ставив да спие и сѐ така до вечерта кога пона да вришти од болка и го однесов на доктор. Ме прашаа нормално шо му и како му е итн. Знаеш како ме подбраа кога им го опишав денот? И богами беа во право. Му направија крвна слика, бројот на леукоцитите беше огромен. Седејќи си така дома, наместо да си го однесам на лекар уште после првото повраќање, оти се работеше за мало дете, јас, не од нешто друго, туку скроз од неискуство, си чекав. И ја искомплицирав до толку работата шо се посомневаа во слепо црево, па ме праќаа на сред ноќ на хиругија. Оттогаш не си играм играчки. На интернет можи да пишува шо сака и можи да се достапни секакви истражувања и заклучоци, ич не ме интересира. Оти дома имам две и тие две иако се од сосема исто место излезени и на ист начин напраени, се различни и различно реагираат. Малиот ако повратеше само еднаш, не можеше да стои на нозе дури не примеше инфузија, некогаш и по две последователно. Сега сепоголеми, веќе им е имунитетот посилен и поинаку реагираат, па фала му на Бога не одиме толку често на лекар. Матичната лекарка е жена во која имам голема доверба, ги знае и ги следи од бебиња и немам причина да им верувам повеќе на било кои и било какви истражувања на интернет, отколку шо ѝ верувам неа. </p><p>Децата се вакцинирани, си јадат сѐ и сешто, крвната слика им е одлична. Дури и јас да заборавам, имаат редовни и задолжителни систематски прегледи, нели, ги праќаат од школо. Благодарение на тие систематски прегледи малиов носи сега наочари, јас којзнае кога ќе забележев дека видот не му е баш одличен. </p><p>Инаку и двете ми се со царски рез родени, не од шо ми беше тоа желба туку оти така мораше. Така да благодарение на медицината и докторите сега ги имам две живи и здрави. Ако не беше медицината и докторите веројатно ни јас немаше да бидам сега тука. </p><p>Проштавајте за офтопициве, но темава има заднина многу поширока од „заблудата околку проетеините“.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="lady_blue, post: 309801, member: 67"] Ти спомна дека болно дете не треба ич да јаде, јас си препрашав. А прашувам зашто ме интересираат вашите одговори :biggrin Малиот мој имаше 3-4 години кога еден ден почна да повраќа. Нормално не го терав да јаде, му сварив чајче. И му давав лажиче по лажиче. И тоа му беше многу, па и тоа го повраќаше. И го оставив гладно. Апсолутно гладно, оти сѐ повраќаше. По некое време почна да повраќа пена, оти немаше повеќе ни тврда ни течна храна во стомчето. Го ставив да спие и сѐ така до вечерта кога пона да вришти од болка и го однесов на доктор. Ме прашаа нормално шо му и како му е итн. Знаеш како ме подбраа кога им го опишав денот? И богами беа во право. Му направија крвна слика, бројот на леукоцитите беше огромен. Седејќи си така дома, наместо да си го однесам на лекар уште после првото повраќање, оти се работеше за мало дете, јас, не од нешто друго, туку скроз од неискуство, си чекав. И ја искомплицирав до толку работата шо се посомневаа во слепо црево, па ме праќаа на сред ноќ на хиругија. Оттогаш не си играм играчки. На интернет можи да пишува шо сака и можи да се достапни секакви истражувања и заклучоци, ич не ме интересира. Оти дома имам две и тие две иако се од сосема исто место излезени и на ист начин напраени, се различни и различно реагираат. Малиот ако повратеше само еднаш, не можеше да стои на нозе дури не примеше инфузија, некогаш и по две последователно. Сега сепоголеми, веќе им е имунитетот посилен и поинаку реагираат, па фала му на Бога не одиме толку често на лекар. Матичната лекарка е жена во која имам голема доверба, ги знае и ги следи од бебиња и немам причина да им верувам повеќе на било кои и било какви истражувања на интернет, отколку шо ѝ верувам неа. Децата се вакцинирани, си јадат сѐ и сешто, крвната слика им е одлична. Дури и јас да заборавам, имаат редовни и задолжителни систематски прегледи, нели, ги праќаат од школо. Благодарение на тие систематски прегледи малиов носи сега наочари, јас којзнае кога ќе забележев дека видот не му е баш одличен. Инаку и двете ми се со царски рез родени, не од шо ми беше тоа желба туку оти така мораше. Така да благодарение на медицината и докторите сега ги имам две живи и здрави. Ако не беше медицината и докторите веројатно ни јас немаше да бидам сега тука. Проштавајте за офтопициве, но темава има заднина многу поширока од „заблудата околку проетеините“. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Кулинарство и исхрана
Готвење и рецепти
Заблудата околу протеините
На врв
Bottom