Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="lina.l" data-source="post: 329080" data-attributes="member: 5970">Настрана сите овие случаи што ги наведе Io Sono, самоубиство на здрава личност која во момент на слабост, психичка лабилност која решение на својот проблем нашла во посегнување по својот живот, го сметам за себичен чин. Верниците велат бог ти дал живот, само тој има право да ти го земе. Јас велам на овој свет сме дошле ради нечија љубов, нечија желба да постоиме. Сите функционираме како единки, но смислата на животот ја дава љубовта, љубовта кон и од родителите, партнерот, децата. Лишувањето од вашето постоење, вашата љубов во момент на слабост е себично. Ако дечкото  пред некоја година се фрли од зграда заради невозвратена љубов, колку луѓе тој остави без  својата љубов. На колку луѓе љубовта кон него им ја претвори во гнев, омраза кон животот, тага, постојана дилема дали погрешиле некаде, дали не биле заинтересирани да препознаат што го мачи, грижа на совест. Кога би функционирале без чувства секој би можел да прави со својот живот што сака па и да си го одземе кога сака. Ама не е така. Дали семејството можело да препознае, дали можело да помогне? Не секогаш. Некогаш самоубиецот не покажува никакви знаци за психичка нестабилност. Посебно кај тинеџери кои често знаат да посегнат по својот живот. Пубертетот е фаза каде нормално е променливо однесување и не секогаш можат да се препознаат суициди мисли. Ако некој не донел на овој свет од љубов, ако ние некого сме донеле на свет и сме подариле љубов , вреди заради нив да се избориме со своите демони. Ете тоа е несебично.</blockquote>

Верификација: Колку нозе има кучето? (напишете со букви)

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата