Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="MoonFairy" data-source="post: 327484" data-attributes="member: 1925">Искрено, ако се разболам од тешка болест и јас не би се влечкала по болници, а исходот би бил ист, само што последните месеци наместо да си ги поминам дома со најблиските ќе треба да ги поминам по испитувања, хемотерапии итн.Ама тоа не го сметам за самоубиство...едноставно ако сум полна со метастази ќе живеам дури живеам без хемотерапии, зашто тие лекувања би ми дале еден или два месеци плус, поминати в кревет, едвај подвижна, зависна од друг за сите можни физиолошки потреби...Ама не е исто ако некој си ја фрли јамката околу врат или се отруе со апчиња онака здрав прав из чиста мира...Мислам дека баш не е сеедно како умрел...болката е таа да, ама ако некој твој најблизок се самоубил ќе те прати вина и грижа на совест до недоглед...ќе те мачи помислата дека си можел нешто повеќе да сториш (а дали си можел навистина да направиш нешто е дискутабилно)...Не е исто да умреш од болест и не исто да умреш самоубивајќи се на класичен начин...Тогаш и јас сум самоубиец?<img src="/images/emoji/think_animated.png"  class="smilie" loading="lazy" alt="(think)" title="Се мислам    (think)" data-shortname="(think)" />Пушам цигари, не се хранам нешто посебно здраво, знам со што може сето тоа да резултира и тоа ме прави самодеструктивна и суицидална?Сите имаме проблеми, сите имаме свои демони, сите ние на свој начин поминуваме низ пекол во животот, ама тоа е решението?</blockquote>

Верификација: Каква боја е тревата?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата