Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Секојдневен живот
Религија
Дали Бог е незаинтересиран и бесчувствителен?
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="malo" data-source="post: 293972" data-attributes="member: 1867"><p>И тоа како има посебен однос кон својата креација. Ајде замисли си ја природата, ама одстрани го човекот од таа слика. Можеш ли да видиш колку чудесни нешта се сличуваат таму, кој совршен баланс го има. Природата им овозмижила се, таа им дала, бог им дал се што им е потребно за да успеат во таа борба, способност за камуфлирање на едни, брзина, неверојатно остар вид и слух на други, способност за организација на трети... тука нема казнување, нема одземање има само давање, а давањето е љубов. </p><p>Кога ке го додадеме и човекот во таа слика ке забележиме дека истата губи од својата убавина и баланс затоа што тој несвесно или свесно постојано се стреми кон самоуништување. Колку е веројатно цунамито да е природна катастрофа а колку е веројатно да е човечко дело. Жителите на некои од Афричките племиња немаат вода затоа што кока кола ги поседува единствените извори на пивка вода таму и потоа велиш дека бог е крив што истите умираат.</p><p></p><p>Е добро... не е се до човекот нели... Но уништувањето е само еден природен процес кој е и те како важен за опстанокот на самиот живот, за самото постоење на нештата. И предходно напишав дека за да се создаде едно нешто, предходно нешто друго мора да биде уништено... и се така во круг. Се што постои, без разлика дали е од жива или нежива природа се соочува со моментот на создавање и со моментот на уништување, односно со процесите на преминување од една форма во друга, од еден вид енергија во друга итн. Ако тој процес на уништување престане, ке престане и процесот на создавање...</p><p>Бог се што створил, створил од љубов. таа љубов е безусловна и несебична, најчиста љубов која може да постои. Ако бог мразеше немаше да дава.</p><p></p><p>Но, ние лугето постојано ја бараме вината во некој друг за нашите дела. Што е во споредба една природна катастрофа со катастрофите кои човекот сам си ги предизвикува (нема да пишувам опширно за ова, бидејки премногу е опширно, а се надевам дека ме разбираш).</p><p>Во последно време се случуваа големи поплави во Србија и регионот. Најлесно ни е да го обвиниме бог или да филозофираме за теориите на заговор, а има и трета страна... Кој е крив за глобалното затоплување?</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="malo, post: 293972, member: 1867"] И тоа како има посебен однос кон својата креација. Ајде замисли си ја природата, ама одстрани го човекот од таа слика. Можеш ли да видиш колку чудесни нешта се сличуваат таму, кој совршен баланс го има. Природата им овозмижила се, таа им дала, бог им дал се што им е потребно за да успеат во таа борба, способност за камуфлирање на едни, брзина, неверојатно остар вид и слух на други, способност за организација на трети... тука нема казнување, нема одземање има само давање, а давањето е љубов. Кога ке го додадеме и човекот во таа слика ке забележиме дека истата губи од својата убавина и баланс затоа што тој несвесно или свесно постојано се стреми кон самоуништување. Колку е веројатно цунамито да е природна катастрофа а колку е веројатно да е човечко дело. Жителите на некои од Афричките племиња немаат вода затоа што кока кола ги поседува единствените извори на пивка вода таму и потоа велиш дека бог е крив што истите умираат. Е добро... не е се до човекот нели... Но уништувањето е само еден природен процес кој е и те како важен за опстанокот на самиот живот, за самото постоење на нештата. И предходно напишав дека за да се создаде едно нешто, предходно нешто друго мора да биде уништено... и се така во круг. Се што постои, без разлика дали е од жива или нежива природа се соочува со моментот на создавање и со моментот на уништување, односно со процесите на преминување од една форма во друга, од еден вид енергија во друга итн. Ако тој процес на уништување престане, ке престане и процесот на создавање... Бог се што створил, створил од љубов. таа љубов е безусловна и несебична, најчиста љубов која може да постои. Ако бог мразеше немаше да дава. Но, ние лугето постојано ја бараме вината во некој друг за нашите дела. Што е во споредба една природна катастрофа со катастрофите кои човекот сам си ги предизвикува (нема да пишувам опширно за ова, бидејки премногу е опширно, а се надевам дека ме разбираш). Во последно време се случуваа големи поплави во Србија и регионот. Најлесно ни е да го обвиниме бог или да филозофираме за теориите на заговор, а има и трета страна... Кој е крив за глобалното затоплување? [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Секојдневен живот
Религија
Дали Бог е незаинтересиран и бесчувствителен?
На врв
Bottom