Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Готска поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="True_Blood" data-source="post: 216980" data-attributes="member: 310"><p>Голо здание на силуета од кревкост, се извива под овој залез од пастел,</p><p>Отчукува ли часот за погиб и лезет, дур издига моќ од тмурно тло каде троскот растел.</p><p>Некогаш страв, џелат и реа,</p><p>Распната трулост, врева и покор,</p><p>Некогаш, а не сега!</p><p></p><p>Твору од ужас со име за восхит, и спружени раце од злокор,</p><p>Таму кај што коски се кршат под челуста ти лиена,</p><p>На олтар од крв и украс –птица со скршен залет припиена,</p><p>Таму е мојата избодена до поклон душа, болна и свиена.</p><p></p><p>Зад напукната завеса од примеси ѕверски, тлее крстено од смртници надеж,</p><p>Клопотарци со бдеење раѓаат потомци бедни, да величаат јадеж.</p><p>А, сепак она што ме предаде го мантрам како свест,</p><p>Дур крвави резанци ми лачат здив и грубат кожа,</p><p>Доблест творам од вресоци што ги влечеш на мантијата ти света од бес,</p><p>Да те дарувам со питомост, везилка од спокој, уште долго не ќе можам.</p><p></p><p>Непоканет кобнику што ми љубиш сон со проклети псалми,</p><p>Што темнина одбра за суптилен пречек, и искасапен немир за мираз ми дари,</p><p>Без испуштен глас довикувам и ревам низ ходници овални,</p><p>Ќе истраам непрокопсаност од привид што тело ми колва и мнение жари.</p><p></p><p>Ах, моќнино присети се на опојот светол развратно што го примив,</p><p>Стуткај се повторно под оваа наметка ветва,</p><p>Биди ми обрежен водич на патот што пепел незгасната го задими,</p><p>Додека не се покорам пред висина што гаи полза или клетва.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="True_Blood, post: 216980, member: 310"] Голо здание на силуета од кревкост, се извива под овој залез од пастел, Отчукува ли часот за погиб и лезет, дур издига моќ од тмурно тло каде троскот растел. Некогаш страв, џелат и реа, Распната трулост, врева и покор, Некогаш, а не сега! Твору од ужас со име за восхит, и спружени раце од злокор, Таму кај што коски се кршат под челуста ти лиена, На олтар од крв и украс –птица со скршен залет припиена, Таму е мојата избодена до поклон душа, болна и свиена. Зад напукната завеса од примеси ѕверски, тлее крстено од смртници надеж, Клопотарци со бдеење раѓаат потомци бедни, да величаат јадеж. А, сепак она што ме предаде го мантрам како свест, Дур крвави резанци ми лачат здив и грубат кожа, Доблест творам од вресоци што ги влечеш на мантијата ти света од бес, Да те дарувам со питомост, везилка од спокој, уште долго не ќе можам. Непоканет кобнику што ми љубиш сон со проклети псалми, Што темнина одбра за суптилен пречек, и искасапен немир за мираз ми дари, Без испуштен глас довикувам и ревам низ ходници овални, Ќе истраам непрокопсаност од привид што тело ми колва и мнение жари. Ах, моќнино присети се на опојот светол развратно што го примив, Стуткај се повторно под оваа наметка ветва, Биди ми обрежен водич на патот што пепел незгасната го задими, Додека не се покорам пред висина што гаи полза или клетва. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Готска поезија
На врв
Bottom
