Одговори на темата

Порака: <blockquote data-quote="Pica pica" data-source="post: 247800" data-attributes="member: 2914">Да ја искусиш смртта треба да се откажеш од животот т.с. да го надминеш.Зборот ми беше  дека мудрите и владетелите многу потешко ќе се откажат од тоа што го имаат,но од друга страна исто така и верник  многу тешко би се откажал од својата религија која е за него мудрост и богатство.Зборуваме за многу слични работи и при тоа не завземам ничија страна,работите да ги гледаме неутрално.Ако претпоставиме дека смртта треба да биде еден процес од промените на човекот како што е пубертетот,нели сите возрасни луѓе ја поминале таа промена и искуствата се јасни и никој за никого не проживеал пубертет,него кога му доаѓа време тоа  ќе се случи, оние кој искусиле може да ги препознаат првите знаци од пубертетот разбирајќи што ќе следува.Да беше таков случај и со смртта ќе имавме сосема друга слика за човештвото,ниту на верникот ќе му требаше верување ниту на мудрите и владетелите своето "богатство".За жал промените не се поставени по таков редослед,смртта ја доживеале малкумина,останатите некој веруваат,а други со разни методи настојуваат тоа да го постигнат.Од оние кој тоа го постигнале некој се преку страдање,други преку разни филозофии и медитирање,заедничко им е промена на свеста преку која се допира до нешто што не може со збор да се искаже.Многу интересно е сето тоа како делува на човек,без разлика дали е верник,неверник,мудар или владетел.Сите како исфрлено семе трчаат кон матката во која животот и смртта се едно и секој на свој начин според своја воља,едни го величат животот други смртта,едни богатството и мудроста,а дуги пасивноста и верата.Дали првите или последните ќе го добијат тоа соединување и промена на свеста, можеби тоа не зависи од нив.п.с.интересен текст од Телема</blockquote>

Верификација: Каква боја е снегот?

На врв Bottom

Барај

Барај

Одговори на темата