Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Колумни
Ваши еротски колумни
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Аркантос" data-source="post: 230939" data-attributes="member: 1768"><p>Договорот беше направен. Ќе излагаме двајцата одделно и нема да си кажуваме во кој локал ќе одиме. И дај Боже да не се погодиме во ист, затоа што сакаме малку да „се ослободиме“ еден од друг.</p><p>Се колнам дека договорот го испочитував. Не ја следев, не прашав другарки каде ќе одат. Сепак се погодивме во ист локал. Мислам, бевме луди да помислиме дека нема да се погодиме, кога во Кичево има два локали, од кои едниот е полн со деца на мои школски другарки, па ми е незгодно да „шарам“ низ тој локал.</p><p>Погледите ни се сретнаа, и забележав дека е лута. „Сигурно помислила дека ја следам“. Веднаш го извадив мобилниот телефон и пишав порака „Извини, игра на судбината, не моја.“. Не ми врати ништо, но ја видов насмевката на нејзиното лице. „Добро е“ - помислив, и ги насочив чекорите кон шанкерката. Воопшто не го ни слушнав Зоран кога ми рече дека ќе оди да се поздрави со сестра му. Се збунив кога видов дека не оди по мене, но не придадов важност на тоа. Ја гледав неа, и се’ друго беше помалку важно.</p><p>Носеше црно фустанче. Беше толку „сиромашно“ што целиот грб и’ беше на виделина, нозете исто така, а градите срамежливо(или можеби не) излегуваа на виделина.</p><p>Знам дека не носеше градник „Фустанот имал потполнки“ - така ми објасни додека се спремавме дома. Пиеше мартини и гледаше директно во мене. Во моментот ми дојдоа милиони идеи што се’ би и’ правел. Но, една ми изгледаше доста интересна. Го зедов повторно мобилниот и’ пишав „Дали си за една секси игра? Јас не те познавам, ти не ме познаваш. Може?“</p><p>Повторно не добив повратна порака. Веќе почна да ме нервира, но не попуштив на импулсите. Го оставив пивото што го држев во раце, и тргнав накај неа.</p><p>Ја подадов раката кон неа, а таа ми ја прифати. Ја повлеков кон мене, ја тргнав косата од нејзиното уво, раката без грам срам ја поставив на нејзиниот колк.</p><p>„Изгледате прекрасно. Не можев да пропуштам прилика а да не ви го кажам тоа.“ </p><p>Не ми рече ништо, само ме погледна во очи и се насмевна. Колку е прекрасна таа нејзина насмевка...</p><p>Посакав да ја зграпчам во истиот момент и да ја бакнам, но не, требаше да продолжам со играта која јас ја започнав.</p><p></p><p>Остатокот од вечерта разменивме неколку зборови, како потполни странци кои не си ги знаат ни имињата. Игравме цврсто припиени еден до друг, а кога ќе се свртеше со грб кон мене, и кога моите раце шараа по нејзиниот стомак убаво ја чувствуваше стврднатоста на мојот другар. Тоа како да ја иритираше повеќе па продолжуваше да го надразнува во ритам на музиката.</p><p>Беше некаде три часот по полноќ кога се освестивме. Всушност не освести една нејзина другарка кога и’ кажа дека ќе си одат.</p><p>„Би можеле да си одиме и ние?“ - ми прошепоти и ми го гризна увото.</p><p>„Како ќе кажеш“ - веќе не знаев што ќе правам со другар ми што урлаше да го пуштам на слобода. Што мајка барав да облечам толку тесни пантолони баш таа вечер!?!??</p><p>Кога излеговме од локалот ме фати под рака, а јас и ја притиснав дланката „Ќе ве однесам дома, само кажете ми каде живеете?“</p><p>Повторно само се насмевна, ме бакна на образ „Ќе ви објаснувам по пат.“. И ја отворив вратата од автомобилот а потоа се отпуштив зад воланот. “Тргнав“ да го запалам автомобилот, ама се премислив. Експресно ја повлеков кон мене и ја бакнав. Прво ме турна, па се насмевна, ме потегна за крагите од кошулата и ме бакна. Почна да си игра. Ми ја тегнеше рилката, ми ги обви рацете околу врат. Ја бакнав на образ, во врат, па и’ шепнав„Чекај само да се паркираме на убаво место“.</p><p>За пет минутки кои ми се чинеа вечност веќе бевме паркирани на „поинтимно“ место.</p><p>Се наведнав да ја бакнам повторно, но се чинеше како да и е доста „залажување“. Ми ги откопча пантолоните, го извади, и го зеде под своја окупација. Потоа се префрли и седна над мене. Воланот и пречеше, но брзо го средивме проблемот. Влегов длабоко во неа без никакви „помошни средства“ бидејќи веќе беше квалитено „изводенета“. Почна да лудува со курот во неа. Лесно се ослободив од материјалот над цицките па си уживав лижејќи ги и притискајќи ја за задник.</p><p>Двајцата странци кои имаат цела историја зад нив набрзо свршија.</p><p>Се облековме, и продолживме со играта. Дојдов пред куќата ја отворив вратата од автомобилот, почекав да влезе, а потоа влегов и јас. Ја бакнав нежно на рамо додека ја вадеше шминката и воопшто не проговорив.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Аркантос, post: 230939, member: 1768"] Договорот беше направен. Ќе излагаме двајцата одделно и нема да си кажуваме во кој локал ќе одиме. И дај Боже да не се погодиме во ист, затоа што сакаме малку да „се ослободиме“ еден од друг. Се колнам дека договорот го испочитував. Не ја следев, не прашав другарки каде ќе одат. Сепак се погодивме во ист локал. Мислам, бевме луди да помислиме дека нема да се погодиме, кога во Кичево има два локали, од кои едниот е полн со деца на мои школски другарки, па ми е незгодно да „шарам“ низ тој локал. Погледите ни се сретнаа, и забележав дека е лута. „Сигурно помислила дека ја следам“. Веднаш го извадив мобилниот телефон и пишав порака „Извини, игра на судбината, не моја.“. Не ми врати ништо, но ја видов насмевката на нејзиното лице. „Добро е“ - помислив, и ги насочив чекорите кон шанкерката. Воопшто не го ни слушнав Зоран кога ми рече дека ќе оди да се поздрави со сестра му. Се збунив кога видов дека не оди по мене, но не придадов важност на тоа. Ја гледав неа, и се’ друго беше помалку важно. Носеше црно фустанче. Беше толку „сиромашно“ што целиот грб и’ беше на виделина, нозете исто така, а градите срамежливо(или можеби не) излегуваа на виделина. Знам дека не носеше градник „Фустанот имал потполнки“ - така ми објасни додека се спремавме дома. Пиеше мартини и гледаше директно во мене. Во моментот ми дојдоа милиони идеи што се’ би и’ правел. Но, една ми изгледаше доста интересна. Го зедов повторно мобилниот и’ пишав „Дали си за една секси игра? Јас не те познавам, ти не ме познаваш. Може?“ Повторно не добив повратна порака. Веќе почна да ме нервира, но не попуштив на импулсите. Го оставив пивото што го држев во раце, и тргнав накај неа. Ја подадов раката кон неа, а таа ми ја прифати. Ја повлеков кон мене, ја тргнав косата од нејзиното уво, раката без грам срам ја поставив на нејзиниот колк. „Изгледате прекрасно. Не можев да пропуштам прилика а да не ви го кажам тоа.“ Не ми рече ништо, само ме погледна во очи и се насмевна. Колку е прекрасна таа нејзина насмевка... Посакав да ја зграпчам во истиот момент и да ја бакнам, но не, требаше да продолжам со играта која јас ја започнав. Остатокот од вечерта разменивме неколку зборови, како потполни странци кои не си ги знаат ни имињата. Игравме цврсто припиени еден до друг, а кога ќе се свртеше со грб кон мене, и кога моите раце шараа по нејзиниот стомак убаво ја чувствуваше стврднатоста на мојот другар. Тоа како да ја иритираше повеќе па продолжуваше да го надразнува во ритам на музиката. Беше некаде три часот по полноќ кога се освестивме. Всушност не освести една нејзина другарка кога и’ кажа дека ќе си одат. „Би можеле да си одиме и ние?“ - ми прошепоти и ми го гризна увото. „Како ќе кажеш“ - веќе не знаев што ќе правам со другар ми што урлаше да го пуштам на слобода. Што мајка барав да облечам толку тесни пантолони баш таа вечер!?!?? Кога излеговме од локалот ме фати под рака, а јас и ја притиснав дланката „Ќе ве однесам дома, само кажете ми каде живеете?“ Повторно само се насмевна, ме бакна на образ „Ќе ви објаснувам по пат.“. И ја отворив вратата од автомобилот а потоа се отпуштив зад воланот. “Тргнав“ да го запалам автомобилот, ама се премислив. Експресно ја повлеков кон мене и ја бакнав. Прво ме турна, па се насмевна, ме потегна за крагите од кошулата и ме бакна. Почна да си игра. Ми ја тегнеше рилката, ми ги обви рацете околу врат. Ја бакнав на образ, во врат, па и’ шепнав„Чекај само да се паркираме на убаво место“. За пет минутки кои ми се чинеа вечност веќе бевме паркирани на „поинтимно“ место. Се наведнав да ја бакнам повторно, но се чинеше како да и е доста „залажување“. Ми ги откопча пантолоните, го извади, и го зеде под своја окупација. Потоа се префрли и седна над мене. Воланот и пречеше, но брзо го средивме проблемот. Влегов длабоко во неа без никакви „помошни средства“ бидејќи веќе беше квалитено „изводенета“. Почна да лудува со курот во неа. Лесно се ослободив од материјалот над цицките па си уживав лижејќи ги и притискајќи ја за задник. Двајцата странци кои имаат цела историја зад нив набрзо свршија. Се облековме, и продолживме со играта. Дојдов пред куќата ја отворив вратата од автомобилот, почекав да влезе, а потоа влегов и јас. Ја бакнав нежно на рамо додека ја вадеше шминката и воопшто не проговорив. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е Сонцето?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Колумни
Ваши еротски колумни
На врв
Bottom