Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 372279" data-attributes="member: 3868"><p>Некогаш умеев да молчам,</p><p>сега ме гушат неизговорените зборови,</p><p>тука, на врвот на јазикот,</p><p>на модрите усни,</p><p>пулсираат во грлото со надојдениот крвоток,</p><p>газејќи ја тињата на минатото.</p><p>Не е мудрост,</p><p>немоќ е,</p><p>да заурлам пристојно:</p><p>Не може никој да го одрекува она што постои,</p><p>зошто ако ги ставиш повторно рацете</p><p>на градиве проѕирни,</p><p>што сред стрелите се лизгаат и галат,</p><p>капејќи ја својата бледост во црвената месечина,</p><p>ќе можеш да ја почувствуваш крвта.</p><p>Не сакам, не,</p><p>да го голтам тој прав,</p><p>таа безбедност на живеењето со која плотта се причестува,</p><p>сакам да живеам,</p><p>не утре,</p><p>денес,</p><p>да живеам како ветрот крај реката,</p><p>како дождот или снегот,</p><p>како коравата трева,</p><p>како нашиот првиот бакнеж, со кој почна да се смееш поинаку,</p><p>сакам да зборувам,</p><p>да речам зборови.</p><p>Љубов. Надеж. Тага.</p><p>Зборови вистински, весели, тажни,</p><p>нишка ненадминлива што ги поврзува усните распукани,</p><p>кога се љубат како цветовите со длабокото трње.</p><p>Љубов. Љубев јас како никогаш.</p><p>Да, љубам,</p><p>и верувај,</p><p>без оваа љубов,</p><p>сите други ќе ти бидат туѓи.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Iris*, post: 372279, member: 3868"] Некогаш умеев да молчам, сега ме гушат неизговорените зборови, тука, на врвот на јазикот, на модрите усни, пулсираат во грлото со надојдениот крвоток, газејќи ја тињата на минатото. Не е мудрост, немоќ е, да заурлам пристојно: Не може никој да го одрекува она што постои, зошто ако ги ставиш повторно рацете на градиве проѕирни, што сред стрелите се лизгаат и галат, капејќи ја својата бледост во црвената месечина, ќе можеш да ја почувствуваш крвта. Не сакам, не, да го голтам тој прав, таа безбедност на живеењето со која плотта се причестува, сакам да живеам, не утре, денес, да живеам како ветрот крај реката, како дождот или снегот, како коравата трева, како нашиот првиот бакнеж, со кој почна да се смееш поинаку, сакам да зборувам, да речам зборови. Љубов. Надеж. Тага. Зборови вистински, весели, тажни, нишка ненадминлива што ги поврзува усните распукани, кога се љубат како цветовите со длабокото трње. Љубов. Љубев јас како никогаш. Да, љубам, и верувај, без оваа љубов, сите други ќе ти бидат туѓи. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom
