Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 371271" data-attributes="member: 3190"><p>Тежок сум во твоите кревки коски,</p><p>јас те немам и те имам во мислата која му ја раскажувам на ветрот кој не сака да слуша,</p><p>тежок сум во облаците неизврнати врз твоите коси,</p><p>ах тие твои прамени напластени во кротката љубов која ја негувам длабоко во душава скршена,</p><p>тежок сум и лесен во беседата која истекува од браздите на нашите чела натопена со мовот на северот,</p><p>златен под окото на сонцето,</p><p>во кое немам име, а имаш сон,</p><p>се нарекувам поет во овој себичен свет кој не личи ниту на дарба во својата одродена дарма,</p><p>те нарекувам стих,</p><p>близок на срцево кое не познава ниту светлост,</p><p>ниту мрак,</p><p>нежен сум кога ти ќе ме наречеш утеха на парче хартија со твоите усни и ќе ме запишеш со моите зборови груби,</p><p>таму во окото над галебот сив кој едри врз езерото кое ти е тебе толку блиску,</p><p>а мене толку далечно,</p><p>во длабочините негови,</p><p>си самата ти,</p><p>и самиот, самиот јас,</p><p>двајцата до бескрај,</p><p>во ноќта која така лесно се растопува низ прстите наши,</p><p>недопрени,</p><p>како вел,</p><p>кој никогаш не се заборава,</p><p>никогаш,</p><p>и да ме стрелаш во него.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 371271, member: 3190"] Тежок сум во твоите кревки коски, јас те немам и те имам во мислата која му ја раскажувам на ветрот кој не сака да слуша, тежок сум во облаците неизврнати врз твоите коси, ах тие твои прамени напластени во кротката љубов која ја негувам длабоко во душава скршена, тежок сум и лесен во беседата која истекува од браздите на нашите чела натопена со мовот на северот, златен под окото на сонцето, во кое немам име, а имаш сон, се нарекувам поет во овој себичен свет кој не личи ниту на дарба во својата одродена дарма, те нарекувам стих, близок на срцево кое не познава ниту светлост, ниту мрак, нежен сум кога ти ќе ме наречеш утеха на парче хартија со твоите усни и ќе ме запишеш со моите зборови груби, таму во окото над галебот сив кој едри врз езерото кое ти е тебе толку блиску, а мене толку далечно, во длабочините негови, си самата ти, и самиот, самиот јас, двајцата до бескрај, во ноќта која така лесно се растопува низ прстите наши, недопрени, како вел, кој никогаш не се заборава, никогаш, и да ме стрелаш во него. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Колку нозе има кучето? (напишете со букви)
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom