Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Achernar" data-source="post: 370704" data-attributes="member: 3190"><p>Се немаме, </p><p>под витражот на мартовското небо, </p><p>врз кое уште стојат отпечатоците на твоите прсти,</p><p>а душава сеуште на тебе ми мириса,</p><p>како да си се откорнала од неа и </p><p>пресна рана си оставила, </p><p>што ниту времето не може да ја залечи,</p><p>ниту дождот заспан меѓу илјада сеќавања,</p><p>се немаме, </p><p>а очиве те бараат во сета таа толпа од лица кои ме одминуваат и заминуваат,</p><p>а ти постојано доаѓаш,</p><p>замижувам и секаде си,</p><p>далечна и блиска,</p><p>во рожниците залутана ко гозба,</p><p>се немаме,</p><p>избледен до ноќ јас,</p><p>а ти,</p><p>со рацеве до лакти во утробата на месечината го вадам твоето тело,</p><p>носејќи го со чекори сребрени што го брусат асфалтот на вистината под нозеве,</p><p>километри подалеку од хоризонтот во кој стиховите не вредат ни слепите да ги допрат,</p><p>не потклекнувам и не те испуштам,</p><p>нека се скаменам таков,</p><p>без тебе, а со тебе,</p><p>во градината на дивите цвеќиња,</p><p>меѓу два гроба.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Achernar, post: 370704, member: 3190"] Се немаме, под витражот на мартовското небо, врз кое уште стојат отпечатоците на твоите прсти, а душава сеуште на тебе ми мириса, како да си се откорнала од неа и пресна рана си оставила, што ниту времето не може да ја залечи, ниту дождот заспан меѓу илјада сеќавања, се немаме, а очиве те бараат во сета таа толпа од лица кои ме одминуваат и заминуваат, а ти постојано доаѓаш, замижувам и секаде си, далечна и блиска, во рожниците залутана ко гозба, се немаме, избледен до ноќ јас, а ти, со рацеве до лакти во утробата на месечината го вадам твоето тело, носејќи го со чекори сребрени што го брусат асфалтот на вистината под нозеве, километри подалеку од хоризонтот во кој стиховите не вредат ни слепите да ги допрат, не потклекнувам и не те испуштам, нека се скаменам таков, без тебе, а со тебе, во градината на дивите цвеќиња, меѓу два гроба. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е тревата?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom
