Мени
Форум
Нови мислења
Пребарување
Членови
Моментални посетители
Нови објави на профил
Пребарај објави на профил
Форум
Најава
Регистрација
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Нови мислења
Пребарување
Барај
Пребарувај само наслови
Од:
Пребарувај само наслови
Од:
Мени
Install the app
Install
Одговори на темата
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
Вие користите застарен прелистувач. Може да не ви бидат убаво прикажани овој или други сајтови.
Треба да го надградите вашиот или да користите
алтернативен прелистувач
.
Порака
<blockquote data-quote="Iris*" data-source="post: 370664" data-attributes="member: 3868"><p>Солзите не ја допираат земјата,</p><p>ги допираат корењата на ѕвездите,</p><p>само болката ќе го допре небото,</p><p>месечината прикрива рана,</p><p>полна болка, ненаситна,</p><p>само рана ја разбира раната,</p><p>вкоренета светлина во мракот,</p><p>бродови од имиња кои ги нема на корицата,</p><p>бродови од лудило се прикотвуваат крај твоите стапала,</p><p>меѓу прстите вечност која никогаш не спие,</p><p>бесконечност на постојаното паѓање,</p><p>паѓаме во себе, низ себе,</p><p>да би се одбиле од дното на нашите тела.</p><p>Отворам врата кон пустина,</p><p>пустината е ливада,</p><p>ливадата е во мене,</p><p>се сеќавам секое утро,</p><p>со рацете на зората</p><p>да ја изградам својата мала кула од карти.</p><p>Рацете на зората се копнеж,</p><p>допирот е вода,</p><p>умираме од жед.</p><p>Отвораш врата кон ливада,</p><p>ливадата расте во пустина,</p><p>пустината е во тебе,</p><p>се сеќаваш секоја ноќ,</p><p>секој лист е парче од твојата сенка,</p><p>изгубен лист кој одбива да верува,</p><p>како да забораваш дека секој лист има корен,</p><p>затоа луташ,</p><p>од овде до којзнае каде,</p><p>наместо да процветаш на мојте гради.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Iris*, post: 370664, member: 3868"] Солзите не ја допираат земјата, ги допираат корењата на ѕвездите, само болката ќе го допре небото, месечината прикрива рана, полна болка, ненаситна, само рана ја разбира раната, вкоренета светлина во мракот, бродови од имиња кои ги нема на корицата, бродови од лудило се прикотвуваат крај твоите стапала, меѓу прстите вечност која никогаш не спие, бесконечност на постојаното паѓање, паѓаме во себе, низ себе, да би се одбиле од дното на нашите тела. Отворам врата кон пустина, пустината е ливада, ливадата е во мене, се сеќавам секое утро, со рацете на зората да ја изградам својата мала кула од карти. Рацете на зората се копнеж, допирот е вода, умираме од жед. Отвораш врата кон ливада, ливадата расте во пустина, пустината е во тебе, се сеќаваш секоја ноќ, секој лист е парче од твојата сенка, изгубен лист кој одбива да верува, како да забораваш дека секој лист има корен, затоа луташ, од овде до којзнае каде, наместо да процветаш на мојте гради. [/QUOTE]
Внеси Цитати…
Верификација
Каква боја е снегот?
Испрати мислење
Форум
Култура, уметност и наука
Поезија и проза
Љубовна поезија
На врв
Bottom
